Biankowe pasje....

Malinowa rozkosz...

2012-01-29T15:58:00.001+01:00

Tak bardzo zaskakująca mnie w tym roku zimowa aura pokazała swoje prawdziwe oblicze.

Kiedy przed sylwestrową nocą spadł pierwszy śnieg, to z małymi przerwami, trzyma się u nas bardzo ładnie.

Do tego ostatnio doszły też takie już odczuwalne mrozy, szczególnie odczuwalne kiedy sie podróżuje pieszo:). Ale w końcu od tego jest zima, aby można było pojeżdzić na sankach i zrobić zawody w zjazdach na "dupolotach" :)- wiek w tej konkurencji nie ma absolutnie żadnego znaczenia. Kto lubi może wybrać łyżwy. A potem dobrze usiąść w ciepłym kątku z filiżanką herbaty z dodatkiem konfitur z malin - na wzmocnienie i dla rozkoszy podniebienia. Lato zamknięte w słoikach.

Czy taka wspaniała pogoda nie nastraja optymistycznie? Po prostu nie można odmówić sobie odpoczynku w takim słonecznym miejscu.

Po południu łyczek kawy na pobudzenie i można dalej cieszyć się weekendem.

Życzę udanego tygodnia i miłego rozpoczęcia ferii, dla tych co mają to szczęście.

Agnieszka.

Wokół stołu...

2012-01-09T07:35:00.000+01:00

Święta to nie tylko wigilijna kolacja, ale też bożonarodzeniowy obiad. Czas spędza się w dużej mierze kręcąc się wokół stołu. Wiele potraw pojawia się tylko i wyłącznie w te trzy dni w roku i kuszą nas i przyzywają, aby co rusz ich znowu zakosztować. I tak właśnie od rana do wieczora, z małymi przerwami, człowiek tu skubnie, tam uszczknie... A po tych trzech dniach nie może dojść do siebie.

Biesiadując z rodziną i z przyjaciółmi czas leci szybko, czasem zbyt szybko. Lubię się postrać o ładną oprawę spotkań, a okres świąt daje nam niemałe pole do popisu, a więc...

To już ostatnie dni cieszenia się z towarzystwa choinki - biedna już opuściła gałązki, ale o dziwo wcale się nie sypie. Wieczory w ciepłym blasku światełek opuszczą nas na cały rok. Będzie mi tego brakowało.

Reszta świątecznych dekoracji powoli będzie też znikać, aby zrobić miejsce nowym, które już czekają na pokazanie.

Po zobaczenia już wkrótce.

Nowa data...

2012-01-01T13:10:00.004+01:00

Witajcie w Nowym Roku.
Kolejny rok za nami.

Spoglądając wstecz uważam, że minął u nas w miarę spokojnie i bez złych rewolucji.

Nie było tak kryzysowo jak ostrzegali. Na szczęście.

A to migawki z każdego miesiąca w ubiegłym roku.

Kolejny rok przed nami.

Oby nie był gorszy od poprzedniego.

Nie pozwólmy, aby te czarne scenariusze, które atakują nas ze wszystkich mediów, odebrały nam zwykłą radość życia. Niech nie przyćmią zwykłych przyjemności dnia powszedniego.

Mam nadzieję, że każdy dzień będziemy mogli spędzić razem, jak do tej pory.

Do siego roku!!!

Życzę pomyślności i powodzenia, ciekawych wyzwań zawodowych i spełnienia w życiu prywatnym.

Red, red, red...

2011-12-30T20:15:00.001+01:00

W tym roku zdecydowanie zabrakło bieli w oprawie tych świąt. Było ciepło, deszczowo i szaro. Ale tylko na zewnątrz. W domu zatriumfowała ponownie czerwień. Było rodzinnie, leniwie i bardzo relaksująco. Przyjemnie jest tak miło spędzić czas. Chętnie powtórzyłabym to jeszcze raz.

Bardzo dziekuję za wszystkie życzenia, te w mailach i te na kartkach.

Mój zestaw drewnianych zabaweczek na choinkę powiększył się o te w czerwonych kolorach.

Puszka od Iki też wzbogaciła świąteczne dekoracje - na pierniczki jak znalazł.

Jutro ostatni dzień roku.

Życzę Wam fantastycznej zabawy sylwestrowej, a w Nowym Roku, aby wszystko było jeszcze lepsze i spełniły się wszystkie Wasze plany i marzenia.

Ślę uściski

Agnieszka.

Adwent dobiega końca...

2011-12-20T07:49:00.001+01:00

Coraz mniej dni zostało w adwentowym kalendarzu.

Kolejne punkty na liście zadań odhaczone.

Wczoraj ostatni dzień porządków. Jeśli Wasze dłonie przypominają papier ścierny polecam wieczorną maseczkę parafinową na dłonie- do nabycia w drogerii. 15 minut przyjemnego, ciepłego relaksu i skóra delikatna jak jedwab- wypróbowałam nie raz.

Do domu wreszcie zawitały świąteczne dodatki. Trochę staroci i trochę nowości, żeby nie było identycznie jak przed rokiem, chociaż kolory te same.Trochę kupionych i trochę stworzonych. Jedno co mnie tylko matrwi to brak śniegu w tym roku. Nie było jeszcze śniegu u nas w górach. Troszkę szronu i owszem, ale śniegu... Dzisiaj zalążek nadziei się zatlił, bo mamy całe -3st. Może coś z tego będzie na święta i nie wszystko jeszcze stracone. Póki co renifery i śnieżynki wokoło mnie nie dadzą mi zapomnieć co już niebawem będzie.

Takie cuda...

2011-12-13T07:52:00.001+01:00

Takie oto cudeńka czekały na mnie w piątek po pracy w domu.

Na blogu Myszki napisałam, że bardzo mi się podoba jej spoon rest i Ewelina zaproponowała wymianę. Ochoczo się zgodziłam i wreszcie po licznych przeciwnościach i ja mogłam się wywiązać z "układu". Paczuszka dla niej już dzisiaj jedzie na pocztę, aby dolecieć do niej przed świętami.

Jak widać ja dostałam nie tylko obiecaną spoon rest, ale i wieszaki i jeszcze torbę na zakupy, która już była w użytku. Mam nadzieję, że Ewelinie spodoba się mój prezent wymiankowy.

Ściskam mocno - Agnieszka.

Druga adwentowa...

2011-12-04T23:09:00.003+01:00

Tydzień mi zleciał jak z bicza trzasnął. Obleciałam już co większe sklepy w poszukiwaniu prezentów, ale wiem, że część i tak będę robiła sama. Bardzo pracowite mam też wieczory, szyjąc poduszki dla tych z Was, którym moje rzeczy wpadły w oko. Staram się zawsze dopracowywać wszystko na tyle, na ile mi możliwości pozwalają. Najlepszą pociechą i nagrodą jest potem wiadomość z miłym słowem, że wszystko się podobało. Cieszę się ,że mogę takim sposobem zagościć w Waszych domach. Z tego co widzę już u niektórych świąteczny klimat roztacza swój urok i ciepło na całego. U mnie druga świeca adwentowa doczekała się inauguracji. W towarzystwie kilku już czerwono-kratkowych akcentów umiliła nam to niedzielne popołudnie i wieczór moich kolejnych urodzin.

Mam nadzieję, że nie przesadzacie jeszcze za nadto z szałem świątecznych porządków, bo ja nawet nie zaczęłam :).

Życzę udanego tygodnia

Agnieszka

Już tylko cztery tygodnie...

2011-11-27T15:24:00.000+01:00

Od dzisiaj zostały tylko cztery tygodnie do Bożego Narodzenia.

Zapłonęła pierwsza świeczka w mojej kompozycji adwentowej.

Pomału trzaba ułożyć listę tego, co trzeba zrobić. Zaplanować wszystko tak, żeby w święta można się było już tylko cieszyć i odpoczywać.

A teraz trochę na inny temat.

Mam kilka metrów lnu naturalnego fabrycznie drukowanego, grubszego i sztywnego. Moim zdaniem super się będzie nadawał na obicia, rolety, poduszki, worki, torby.

Jeśli któraś z Was byłaby chętna to napiszcie na maila.

Długość całego napisu ok.65cm. Szerokość tkaniny 140cm.

Pozdrawiam i życzę udanego i miłego tygodnia.

Agnieszka.

Uległam pokusie...

2011-11-11T17:16:00.001+01:00

No i uległam. Chociaż wydawało mi się, że mam jeszcze czas.

Tak się naoglądałam w sklepach ozdób świątecznych, że i ja już w listopadzie otwarłam sezon bożonarodzeniowy w moim craftroomie. Na pierwszy ogień mikołaje. I od razu wrzucam mały tutek dla chętnych do posiadania mikołajo-krasnala. Pół godziny fajnej zabawy i pierwsza moja ozdoba świąteczna gotowa. Chętnych zapraszam:

Owijamy stożek filcem, można przypiąć szpilkami, a nadmiar obciąć. Filc przyklejamy. Czekamy chwilę, aż przeschnie.

W tym czasie wycinamy czapkę, dobrze jak będzie długa, zszywamy drobną fastrygą i przewracamy na prawą stronę.

Po wcześniejszym przyłożeniu czapki przyklejamy brodę z czesanki albo włóczki na odpowiedniej wysokości. Od razu można przykleić nosek z pomponika.

Zakładamy czapę, przekrzywiamy koniec na bok i ewentualnie można doszyć jeszcze jedną kuleczkę lub tak jak ja dzwoneczek.

Przystojniak w czerwonym ubranku w całej okazałości.

Niedługo do kompletu powstanie świąteczna choinka. Polecam ten pomysł na spędzenie czasu z dzieckiem i wspólne własnoręczne tworzenie ozdób.

Udanej zabawy i gorące uściski.

Agnieszka.

Babie lato i już święta?

2011-11-06T18:06:00.001+01:00

Gdyby ktoś mi powiedział, że w listopadzie będę się opalać na naszym balkonie to pomyślałabym, że raczej nie w tym wcieleniu, ale dzisiaj było tak upalnie, że w krótkim rękawku jeszcze było mi za ciepło. Niesamowita jesień jest w tym roku. Taką mogłabym pokochać na zabój. Szczerze powiedziawszy na naszym urlopie nie mieliśmy tak ciepło i ładnie jak jest teraz. Pelargonie i wrzosy kwitną nadal obficie i wielkie czerwone kule zaglądają do salonu przez balkonowe okna, a zasuszone hortensje aż prosiły się o kilka zdjęć.

Po dorobieniu szuflady do bieliźniarki został mi kawałek drewna, dokleiłam dekor, przykręciłam uchwyty i wieszak gotowy.

Stolik na krzyżaku był bardzo łatwy i w zasadzie można go zrobić w dwie godzinki włącznie z malowaniem, więc czemu sobie takiego nie zafundować... Bardzo jestem zadowolona z efektu i o dziwo wpasował mi się w miejscu obok manekina. Tak zatem kolejny weekend zleciał o wiele za szybko.

Przy okazji ostatnich zakupów po prostu nie mogłam wyjść z zaskoczenia kiedy w kilku sklepach zobaczyłam już świąteczne działy zaopatrzone na całego. Toż to przecież początek listopada i można by jeszcze poczekać z dwa tygodnie chociaż. I nie piszę tego w złej wierze, bo to mi w zasadzie nie przeszkadza, ale skutek jest taki, że i ja teraz już zaczęłam myśleć o ozdobach na tegoroczne święta. Pomysły już się klarują w wyobraźni i na pewno będą filcowe choinki i mikołaje - składniki już zakupione... Póki co przygotowuję się na wyjazd do Zakopanego i dziergam trójkolorowy komin, który ochroni mnie przed możliwym już wtedy zimnem. Mam nadzieję, że przywiozę szyszek na wieńce i zaglądnę do ulubionego sklepu na Krupówkach w poszukiwaniu być może pierwszych prezentów gwiazdkowych? W zasadzie prawda jest taka, że ani się obejrzymy i już trzeba będzie zacząć o nich myśleć.

Może napiszecie czy i Wy już miałyście pierwsze w tym roku myśli o Bożym Narodzeniu?

Życzę miłego tygodnia z równie udaną pogodą jak ta dzisiejsza

Agnieszka

Skrótowo, co nowego...

2011-10-21T07:36:00.003+02:00

Dzisiaj raczej króciutko,bo jesień zabrała nam to cudne słońce, bez którego robienie zdjęć już nie jest takie fajne. Za oknem szaro jeszcze i deszczyk stuka w okna. Nic to ... Na przełamanie niemiłej pogody uszyłam sobie pod kolor wrzosów pelerynkę "niewidkę". Do tego kolorowe kaloszki i można wyruszać na spotkanie jesieni.

Wieczorami zaś, kiedy już można zrzucić codzienne zabieganie po powrocie robię sobie napar imbirowy doprawiony miodem i czym kto jeszcze lubi i zagłębiam się w poduchach kanapy z moją łaciatą zmorą, która ostatnio bardzo znowu polubiła spanie na naszych kolanach oraz z m. po drugiej stronie. Chłody za oknem zachęciły mnie znowu do złapania szydełka i zachorowałam na pled robiony z mini-sześcianów, tylko nie jestem pewna czy mi zapału starczy i czy skończę przed nadejściem lata, hehe.

Mniej więcej taki jak TEN .

Weekendy to jedyny czas kiedy mogę trochę więcej czasu poświęcić moim rękodziełom. Do sypialni namalowałam taki romantyczny obrazek z ptaszkiem i wyhaftowałam dwa aniołki na płótnie lnianym. W przedpokoju zagościły obrazki w trochę innym stylu - do jesiennych bukietów pasują jak ulał. Puzderko z monogramem już dawno jest u Eweliny, która wygrała u mnie ostatnie candy. Niestety ciągle mam za mało czasu na realizację niektórych innych pomysłów- gdyby tylko doba miała 36 godzin... to te dodatkowe dwanaście bym na pewno zapełniła sobie czymś ciekawym do roboty. A tak porankami wykradam godzinkę, aby poczytać co u Was, nie zawsze zostawiając komentarz przemykam pomiędzy blogami. Odbieram co rano też maile, a w nich dość często słowa miłe i ciepłe od dziewczyn, których nawet nie znam. To duży zastrzyk energii na cały dzień. Budzi to we mnie odrobinę poczucia winy, że nie pisze i nie pokazuję na bieżąco tego co się tu zmienia.

Na koniec jeszcze przepis:

Życzę przyjemnego i udanego weekendu,

Agnieszka.

Materiały...

2011-09-21T07:18:00.000+02:00

Ostatnio postanowiłam ogarnąć trochę moje zasoby tkanin i dodatków. Przy okazji każda sztuka dostała stosowną banderolę z rozmiarem, aby ułatwić mi szukanie. Tasiemki nawinęłam na bobbinki, ale ledwie jestem w połowie, jeszcze trochę mi zostało. Jak widać bardzo lubię paski, kratki -szczególnie te w marynarskich koloroch, lny naturalne i te drukowane. Po dwóch dniach pracy czułam, że chaos powoli zostaje opanowany. Osobną szafę dostały tkaniny i dodatki pasmanteryjne, a osobną zasoby do haftowania. W końcu mam jasny podział i wiem gdzie czego mam szukać. Aby poczuć dosadnie zbliżającą się jesień złapałam dosyć mocną ifekcję gardła i z mówieniem miałam problemy, ale już sytuacja zmierza ku lepszemu.

Dni mam teraz po brzegi wypełnione realizacją zaległości, a dlaczego to pewnie niedługo się dowiecie. Teraz zmykam do pracy, a Wam życzę miłego dnia.

Agnieszka.

Losowanie...

2011-09-04T16:10:00.002+02:00

Tajemnicza niespodzianka

Wszystkie osoby zostały spisane i ponumerowane, żeby nie było niejasności.

Losowaniem zajął się automat i oto wynik:

(83 osoby, bo jedna wpisała się dwa razy)

Wygraną zaopiekuje się Myszka.

Mam nadzieję, że wygrana spodoba się nowej właścicielce. Poproszę adres na maila.

A siedząc już przy maszynie uszyłam sobie igielnik, żeby igły mi się nie gubiły. Prosty do wykonania nawet dla osób nie szyjących.

Szycie poduszek to dla mnie sama przyjemność, więc po namyśle zdecydowałam się zaprojektować jeszcze jeden haft w tym stylu i tak powstała siostra bliźniaczka. Możliwe, że zrobię jeszcze inne wersje kolorystyczne, z innymi tkaninami na aplikacjach. Brzegi odszyłam wąską bawełnianą koronką, aby powstał ozdobny rant.

Serdecznie dziękuję wszystkim za udział w zabawie, za to że do mnie zaglądacie, że dostarczacie mi ochoty do pisania i że zostawiacie swoje komentarze.

Z pozdrowieniami,

Agnieszka.

Kulinarne rarytasy...

2011-08-29T19:41:00.002+02:00

Wolny weekend sprawił, że chętnie, nawet pomimo dużego upału, zajęłam się obiadem.

Risotto z kurkami było wyśmienite. Pod wieczór jeszcze zrobiłam pierwszą partię dżemu dyniowego, którego byłam bardzo ciekawa i nie zawiodłam się na przepisie Jagody.

To prawdziwa bomba na jesienno-zimowe dni, które nieubłaganie się zbliżają.
Prawda, że same kolory już nastrajają pozytywnie? I te wspaniałe zapachy...
Cynamonowy, waniliowy i specyficzny zapach gałki, którą sypię zawsze też do risotta, żeby pogłebić smak. W planach mam jeszcze wypróbowanie dżemu marchewkowego, bo ogólnie za dżemami przepadam.
Nigdy jeszcze sama nie robiłam takich przetworów, za to często zostawałam obdarowywana przez przyjaciółkę, której mama robi wyśmienite powidła śliwkowe i różne konfitury. Takiego podarunku nigdy nie jestem w stanie odmówić :) i przyjmuję z otwartymi ramionami. Na niedzielne śniadanka w środku zimy są najlepsze na świecie. W tym akurat przypadku skusiła mnie ta dynia, jako że smak jej lubię, a w sklepach nie ma nic co by tak smakowało i pomyślałam, że przepis w sam raz na pierwsze "koty za płoty" z robieniem dżemu. Jutro zabieram pierwszy słoiczek do degustacji dla koleżanek z pracy. Zobaczymy co powiedzą i czy zgadną z czego takie łakocie można wyczarować.

P.S.
W wolnych chwilach tworzę już niespodziankową nagrodę w moim candy, które trwa do soboty włącznie.
Serdecznie zapraszam, chętni mogą się jeszcze zapisywać.

Ślę Wam pozdrowienia na ostanie dni wakacji.
Agnieszka.

IKEA 2012

2011-08-24T07:29:00.007+02:00

Właśnie w poniedziałek trafił w moje ręce nowiutki i pachnący jeszcze farba katalog IKEA 2012. Potrzebowałam dwóch dni, żeby się nim nacieszyć. Dzięki temu, że jest większego formatu wszystko bardzo dobrze widać i więcej jest do podziwiania. W oko wpadło mi kilka aranżacji, które są bliskie moim gustom.

I tak, jeśli kuchnia - to taka:

Jeśli sypialnia- to taka:

Jeśli łazienka - to taka:

Jeśli kącik jadalny - to taki:

Jeśli miejsce do pracy - to takie:

Jeśli weranda - to taka:

Jeśli spiżarnia- to taka:

A poza tym trochę kolorów:

i uroczych dodatków:

Na pewno zasiądę i do tego katalogu jeszcze nie raz.

Jeśli chcecie oglądnąć katalog juz teraz to wystarczy zrobić poniżej "klik".

Candy niespodzianka...

2011-08-19T07:32:00.001+02:00

Skoro już odwiedziło mnie tyle osób czas jakoś uczcić taka okrągłą liczbę, więc ogłaszam CANDY. Nie wiem jeszcze co będzie nagrodą, ale obiecuję, że wymyślę coś fajnego. Termin zapisów upłynie 3 września i nazajutrz w niedzielę odbędzie się losowanie. Zasady takie jak zawsze: podlinkowane zdjęcie u siebie na blogu (jeśli się go ma) i komentarz pod tym postem. Przy okazji prezentuję jaka zawieszkę na drzwi sobie zmajstrowałam, żeby nie było wątpliwości co jest za drzwiami.

Serdecznie zapraszam do zabawy, a tymczasem kilka zdjęć z mojego słonecznego (wreszcie!) balkonu.

Życzę całego weekendu w takim pięknym słońcu.

Agnieszka.

Door stoper...

2011-08-13T18:17:00.000+02:00

Nie wiem jak tak naprawdę po polsku nazwać rzecz, którą ostatnio stworzyłam.

Hamulec? Spowalniacz? Zatrzymywacz? Nietrzaskacz?

Tak, nietrzaskacz! Chociaż pewnie dla cudzoziemca "nietrzaskacz" byłby ostatnim faworytem, ja pozostanę przy tej propozycji.

A rzecz wzięła się stąd, że przy okazji dopuszczalnej dla mnie temperatury na zewnątrz lubię pootwierać wszędzie okna i czuć lekki ruch wiatru po nogach tudzież twarzy. Ostatnio jednak niefortunnie wpadł do domu przeciąg i tak walnął oknem w sypialni, że zaczęło skrzypieć i przemieszczać się delikatnie u podstawy, o czym jeszcze nie wie szanowny współmałżonek- no i tak lepiej. Okna nowe, ledwie trzy lata wstecz wstawione. Pomyślałam, że jeśli tak walną drzwi w salonie, z racji swoich rozmiarów, pewnie wogóle wyjdą z futryn i jesień w takich warunkach będzie jesienią średniowiecza, kiedy wiadomo jak ciepło na zamkach bywało. Wygrzebałam w zabawkach Bianki gumową piłeczkę i podkładałam co rano pod drzwi, ale inteligentny nasz zwierz zabawkę uparcie wyciągał i zabierał, nie chcąc się nią z drzwiami dzielić. To oczywiście nic, że piłki są trzy i jeszcze nie widziałam, żeby naraz trzech używała. Z wizją, śniegu i deszczu zacinającego na kanapę przed oczami jeśli dalej tak pójdzie, wpadłam na pomysł uszycia woreczka. Po mojemu.To nie mógł być byle jaki worek. Jak widać byle jaki nie jest, ma rączkę do przenoszenia i mieści 2,5kg grochu. Gotowy w 15 minut. Taki mały, a jaki praktyczny.

Nie wiem jak to sie stało, ale w końcu jest weekend i jest też ładna pogoda. W związku z tym kilka zdjęć z kanapowego przytuliska, które nas przygarnia we wszystkie wieczory, bez wyjątku. Stałym punktem w naszym programie dnia jest wzięcie tego miejsca w posiadanie na wieczorne seanse filmowe. Przez resztę dnia kanapa jest najulubieńszym punktem obserwacyjnym Bianki. Może mieć kuchnię na oku nawet śpiąc :)

Na koniec życzę słonecznego długiego weekendu.

P.S. Zapowiadam, że już niedługo odbędzie się candy z okazji 50-cio tysięcznych odwiedzin.

Uściski Wam śle

Agnieszka.

Cieszyn cz.2...

2011-08-02T08:19:00.000+02:00

Z racji tego, iż nadal pada pokażę zdjęcia z tej cieszyńskiej Wenecji skoro był to jedyny słoneczny dzień w całym moim urlopie, chociaż też nie w pełni,bo po południu i tak padało.
A więc zaczniemy od zejścia ulicą Głęboką, niegdyś zwaną Polską. Idąc w dół po lewej stronie w podcieniach wpadły mi w oko śliczne, raczej bardzo stare kafle ścienne. Z miłą chęcią bym takie widziała u siebie na ścianie...

Ulica Stary Targ, jak widać do dzisiaj zasługuje na swoje miano.

U wylotu ulicy kierujemy się w lewo, w stronę mostu Przyjaźni.

Tu juz widać pierwsze budynki w czeskim Cieszynie.

Z mostu możemy popatrzeć na stronę polską

i na stronę czeską z ładnym dużym parkiem nad brzegiem rzeki.

Wracając z mostu wchodzimy w pierwszą ulicę w prawo i już jesteśmy na ulicy Przykopa.
Bardzo obiecujący widok jaki się rozpościera przed naszymi oczami wabi do siebie kusząco swoim spokojem i wrażeniem zatrzymania czasu. Brukowana, a nie asfaltowa droga. Stare, chociaż elektryczne latarnie. Omszałe mury pokryte winobluszczem.

Gdybyśmy mieli wątpliwości gdzie zmierzamy, podpowie nam to nie znak, a latarnia.

Nazwa Wenecji wzięła się właśnie od tego małego potoczku płynącego wdłuż raz prawej, raz lewej strony drogi. W dawniejszych czasach przy tej ulicy mieściły się warsztaty rzemieślników, którzy z racji zawodu potrzebowali dostępu do bieżącej wody.

Ten uroczo wyglądający domek kryje w swoich podwojach restaurację, do której dostajemy się po mostku przerzuconym nad rzeczką. W pogodne dni można usiąść w ogródku, a w deszczowe, nic nie tracąc z widoku, schować się w oszklonej werandzie obok chałupki.

Nawet na latarni znajduje się nawiązanie do historii, a mianowicie orzeł Piastów cieszyńskich, który był w godle Księstwa cieszyńskiego i jest do dzisiaj w herbie Cieszyna.

Zapuszczając się coraz głębiej w ten jakby zapomniany zakątek, odkrywałam co rusz same "perełki". W końcu baterie w aparacie zaczęły odmawiać posłuszeństwa, co uznałam za absolutny sabotaż jakiejś ciemnej siły :) Nie bylo szans na jakikolwiek kiosk w tym miejscu, więc męczyłam aparat, żeby chociaż zrobić jeszcze tylko to jedno zdjęcie i jeszcze jedno i jeszcze... Wyłączał się czasem nawet zanim zdążyłam zdusić przycisk migawki, ale moja upartość i tak nie dała za wygraną. Tylko dzięki temu dzisiaj zobaczcie moimi oczami ta opustoszałą w środku dnia uliczkę.

Ostatnim razem tu będąc żałowałam, że nie zrobiłam kilku zdjęć, więc tej okazji nie mogłam przepuścić. Jest to warsztat kaflarza- zduna. Patrząc na te kafle zapragnęłam zostać posiadaczką pieca dla samej tylko przyjemności posiadania takich kafli. Chociaż gdyby przyszło do wyboru, to nie umiałabym się zdecydować na jeden wzór. Są takie śliczne, że w końcu ucieszyło mnie to, iż pieca kaflowego w moim domu mieć nie mogę i tym samym nie doświadczę bezsennych nocy na rozmyślaniu, które z nich wybrać :)

Jeszcze tylko zaciekawione spojrzenie rzuciłam na płaskorzeźbę na jednej z kamieniczek, którą czas już połowicznie zatarł i odczytać nie można co tam jest napisane.

W drodze już powrotnej w stronę rynku w głebi bocznej ulicy zahaczyłam okiem o ładnie zdobioną fasadę i uprosiłam aparat, aby się nade mna jeszcze ten ostani raz zlitował. Niestety już nie miałam czasu zapuszczać się bliżej, ale czyż nie jest dobrze zostawić sobie czasem odrobinę na potem? Żeby przy kolejnej wizycie mieć o co prosić aparat? :)

Może, jeśli pogoda dopisze w niedziele wybiorę się na Targ Staroci, który tu się odbywa w pierwszą niedziele miesiąca.

Z miejsca, w którym kalosze i parasol są na liście numerem jeden pozdrawiam ciepło tych, którzy pamiętają jak wygląda wakacyjny, ładny dzień.

Do zobaczenia niebawem - Agnieszka.

Cieszy mnie Cieszyn...

2011-07-29T12:57:00.001+02:00

Dzisiaj zabiorę Was na małą wycieczkę do bardzo urokliwego miasta, które urzeka mnie za każdym razem gdy je odwiedzam, czy jest to lato czy jesień... Ma swoją małą Wenecję i historię dwunastu stuleci... Gdy tam ostatnio dotarłam nie miałam umiaru w naciskaniu migawki, więc bardzo możliwe iż okaże się, że konieczny jest podział nawet na dwa albo i trzy posty... Jeśli lubicie oglądać zdjęcia miejsc, to gwarantuję, że ten wpis jest dla Was...

Miasto to pewnie niektórzy mieli nie raz na trasie swojej podróży, gdyż jest to miasto graniczne, ale czy uda mi się Was zachęcic do tego, aby kolejnym razem zatrzymać się tu na chwilę?

A więc zaczynając wizytę nie udałam się wprost na rynek, ale pobocznymi ulicami obeszłam go dookoła. Pierwsza fasada, która wpadla mi w oko kryła w jednej swojej cześci małą, ale uroczą galeryjkę z rzeczami w stylu prowansalskim.

Wogóle to co mi się bardzo podoba w tym mieście to dbałość o spójność wizualną, co się objawia tym, że sklepy mają ładne drewniane witryny, nie ma też tyle jaskrawych reklam, które czasem szpecą ładne budynki. Latarnie i lampy są stylizowane, a szyldy sklepowe są miłe dla oka. Zresztą zobaczcie sami...

Nawet znana sieciówka musiała zrezygnować ze swoich kolorów na rzecz ogólnego dobra :)

Pomniki to też kolejna rzecz, na którą często się tu można natknąć.

W bocznej uliczce od rynku, przy muzeum znajduje się bardzo ładny park, który odwiedza wiele rodziców z dziećmi.

Wreszcie ci, którzy do tego momentu wytrwali mogą wychynąć zza rogu i zobaczyć rynek w pełnej krasie z odrestaurowanymi kamieniczkami i ładną fontanną w centralnej części. W lecie obrzeża rynku okalają liczne ogródki tutejszych restauracji i kawiarni.

Tym elementem miejskiego krajobrazu zakończymy tą część naszego spaceru, aby kolejnym razem udać się do bardzo klimatycznego zakątka zwanego cieszyńską Wenecją.

Pozdrawiam najbardziej cierpliwych :)

Agnieszka.

P.S. Od 19-21 sierpnia dla mieszkających niedaleko i chętnych nauczenia się różnych rzeczy polecam festiwal "Make it yourself" w Cieszynie. Byłam w tamtym roku i warsztaty bardzo mi sie podobały, a koszt to zaledwie kilka złotych.

http://www.miy.cieszyn.pl/

Pełnia lata...

2011-07-25T16:52:00.002+02:00

Wakacje mijają zdecydowanie za szybko. Szczególnie jeśli się pracuje i do dyspozycji ma się znacznie mniej wolnego czasu niż w czasach szkolnych. Dwa tygodnie urlopu to zaledwie jak mrugnięcie okiem:) A może lepiej nawet o tym nie wspominać? Chciałoby się te nieliczne ciepłe, słoneczne dni pozamykać w słoikach i zachować jak zapasy na zimę. Tym bardziej, że pogoda płata figle i niektóre dni wcale nie dają odczucia, że jest lato. Nadrabiam sobie te braki wprowadzając się w miły nastrój. Wystarczy, że w sypialni powieszę granatowo-białe zasłony, dodam pościel w paski i kilka muszli, a od razu czuję się jak w nadmorskim domku. Zresztą czerwień, granat i biel lubię nie tylko w wystroju, ale też w ubiorze. Brakuje mi tylko do szczęścia szumu morza i ciepłych promieni słońca, a tu dzień po dniu wita i żegna nas deszczem i coraz chłodniejszą temperaturą. Nawet Bianka nie ma ochoty wyjść na dwór tylko śpi całymi dniami...

Pomimo tego urlop spędzony w domu też może być fajny i udany. I nawet taka czynność jak malowanie przedpokoju może być zabawą. Spędziliśmy dwa dni na poprawkach, bo jedna ściana była oporna i malowaliśmy ją aż cztery razy. Żartowaliśmy, że jak tak dalej pójdzie to się przejście zaraz zwęży. Dzięki temu, że humory dopisywały czas miło zleciał. A poczucie, że odmiana będzie korzystna dawała jeszcze więcej ochoty do pracy. Na tym neutralnym kolorze lepiej wyglądają wszystkie meble i dodatki. Moje oczy drażniła jeszcze tylko szafka na buty w kolorze olchy, więc po dwóch dniach też poszła pod pędzel i jest biała. Szafa na razie będzie taka, bo muszę odpocząć na razie od malowania :)

Żeby nie było jednostajnie czas umilała mi praca nad zamówieniem, które musiałam skończyć w terminie. To obrazek na ślub, który pojedzie daleko w Polskę. Mam nadzieję, że się spodoba i ofiarodawczyni i młodej parze, bo wybór wzoru i ramki były na mojej głowie.

Do końca urlopu jeszcze tydzień. Mam ochotę gdzieś niedaleko wyskoczyć jeśli pogoda się poprawi, a jeśli nie to też pewnie będę spędzać czas na przyjemnościach, na które przez resztę roku nie miałam czasu. Bo dla mnie miarą udanego urlopu jest jak się czuję, a nie gdzie się znajduję.

Wszystkim życzę miłego tygodnia.

Nowe nabytki...

2011-06-20T13:40:00.000+02:00

Nowe nie nowe, ale z pewnością jeszcze nie pokazywane. Stolik musiałam wykończyć, aby go móc zaprezentować i wreszcie jest. Szafa oczywiście zdobyczna i z historią. Żaluzjowe drzwiczki, porcelanowe gałki i lustro w środku to główne powody dla których chciałam ja mieć. Nie jest wysoka,ale mieści wszystkie nasze okrycia wierzchnie idealnie.

Za niecały miesiąc mamy urlop i jednym z punktów w planie zajęć jest zmiana koloru ścian w przedpokoju. Szafa też wtedy zmieni kolor.

Stolik udało się kupić prosto od stolarza jeszcze w stanie surowym. Najtrudniejsza była decyzja w jakim kolorze zrobić blat i z trzech możliwych opcji: białej, surowej i bejcowanej wybrałam tą ostatnią, chociaż drugi blat mam w odwodzie, jak mi się ten znudzi mogę wymienić na biały. Wydaje mi się jednak, że z ciemnym drewnem lepiej wygląda.

Na koniec ostatni mój produkt...

Zrobione specjalnie dla przyjaciółki i dawnej sąsiadki w prezencie imieninowym już trafiły w jej ręce, więc mogę pokazać :)

Życzę udanego tygodnia, z dodatkowym dniem wolnym pośrodku. A niektórym pewnie długiego weekendu.

Ile królik daje szczęścia?

2011-06-13T08:11:00.002+02:00

Dzisiaj będzie nieco monotematycznie, a to dlatego, że sobota upłynęła mi miło na szyciu królika dla mojej chrześnicy. Nie ma jeszcze roku, ale chcę żeby ten królik był w jej najwcześniejszych wspomnieniach. Dlatego musiałam bardzo się przyłożyć do przyszycia mocno nóżek i rączek, aby nie zostały w czasie zabawy odczłonkowane :) Specjalnie nie ma żadnych guzików ani innych ozdób, które mogłyby być zjedzone przez takiego małego pomysłowego człowieczka.

Mam nadzieję, że będzie jej się podobał i będzie dla niej tym, czym dla niektórych z nas był ukochamy miś w dziecięcych latach, a może miałyście inną ukochaną maskotkę, kiedy byłyście małe - może zdradzicie mi ten sekret...

W połowie pracy okazało się, że mi zabraknie wypełnienia na jedną nóżkę i chcąc nie chcąc musiałam rozpruć jedną poduszkę, żeby nie stracić weekendu. Dzięki temu królik nie został jednonogi, a ja mogłam go dokończyć w terminie. Mała rzecz a cieszy - jak to powiadają...
Takie moje kolejne wytwory są jak fale, które pchają mój statek do przodu i to dzięki Bogu nie na mieliznę, ale na spokojne morze, które nagradza moją pracę pieknym zachodem słońca i widokiem pieknej rafy koralowej. Bez tej miłej odskoczni cała praca nie miałaby sensu.
I jeszcze jest osoba, z którą można dzielić się wszystkim. I która rozumie twoje manualne kuku na muniu- ciągłe grzebanie w czymś w wolnych chwilach, szycie, malowanie mebli, haftowanie, szydełkowanie, dzierganie i kilka innych jeszcze zajęć...

Weekend okazał się dla odmiany pogodny, bo kilka wolnych wcześniejszych weekendów miałam bardzo nieładnych, a w tygodniu zawsze było ładnie...

Wczoraj zaczęłam nowe kolczyki z sutaszu w kolorach koralu i czerwieni oraz szaro-czarne dla pewnej koleżanki. Wieczorem odbyliśmy miły spacer po okolicy dla zmęczenia naszego czworonoga, bo ostatnio miałam kilka zarwanych nocy przez zołzę.

Kończąc tą królikową sesję pragnę życzyć kolejnego udanego tygodnia:

wśród śpiewu ptaków o poranku, pysznej kawy w miłym towarzystwie, chwil z własnymi myślami i chcociaż małym poczuciem szczęścia z tego co mamy.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Agnieszka.

Kręcę i maluję...

2011-06-06T08:38:00.003+02:00

Nie było nic do opisywania przez ostatni miesiąc, ale ostatnio zabrałam się znowu za zaległe meble i inne twórcze zajęcia i dzisiaj tylko na szybko wrzucam fotografie tychże, bo czasu nie ma na rozpisywanie i zaległości w opisach nadrobię później. A więc na początek urządzony kącik kawowy na balkonie- sprawdza się idealnie- słońce tylko z rana, w południe miły cień. Ławka kupiona surowa, więc po dniu malowania została poskręcana i w całości przezentuje się o tak:

Stolik kupiony za całe 40zł wyglądał nie bardzo przed malowaniem, a teraz jest śliczny- mówiąc skromnie...

A teraz o tym co kręcę...

Kręcę kolczyki, na razie marne próby moje, ale efekty już widać. Sutasz teraz zaczyna swoje 5 minut sławy, a więc i my u nas zaczynamy warsztaty z tego sposobu robienia niepowtarzalnej biżuterii.

To tyle relacji z placy boju, ale mam już w zanadrzu temat na kolejny post, a więc do zobaczenia.

Życzę udanego tygodnia.

Wesołego Alleluja!

2011-04-21T19:48:00.002+02:00

Dzisiaj zakończyłam maraton porządków wiosenno-świątecznych. Mieszkanie przeszło gruntowne zaglądanie w każdy kąt i wymiatanie zimowych kurzów. Wszystko pachnie świeżością i wiatrem, bo będąc wreszcie cały dzień w domu mogłam wywiesić pościel na balkon i wysuszyć trzy kolejki prania. Nogi mi wchodzą do p..., a ręce są w takim stanie, że nawet neutrogena im nie daje rady. Nawet Bianka zaliczyła kilkakrotne wyczesywanie, co może pozwoli ograniczyć ilość jej włosów i przetrwać święta bez odkurzacza :)

Pogoda tak dopisuje w tym roku, że powinny być śliczne i ciepłe. Żeby były milsze zagościło już kilka dekoracji nawiązujących do Wielkanocy. W tym roku zakrólikowałam sie na całego. Są króliki z porcelany i króliki wycinane z kory brzozy i gliniane króliki i na drewnie decoupagowe króliki i na jajkach akrylowych króliki, ale wszystko z umiarem i w różnych pomieszczeniach, więc nie wygląda to nachalnie.

Poza tym na jednym ze wspominanych już kiermaszów kupiłam bardzo ładną ozdóbkę z kurą, która jak się okazało wyszła spod rąk apuni i do niej dorobiłam sobie naprędce mniejsze kwadratowe zawieszki. Wszystkie trzy są dwustronne i można je różnie konfigurować.

Nie myślcie sobie, że tak bez reszty oddałam sie ozdobom świątecznym,o nie! Przy okazji szycia poduszki dla jednej z was uszyłam inne dwie z napisami, które są dla mnie dopełniającą się nawzajem parą. Tam gdzie jest dom musi być miłość i tam gdzie jest miłość powinien być i dom.

Na koniec spieszę Wam wszystkim złożyć życzenia spokojnych, radosnych, pogodnych, ciepłych i niezapomnianych Świąt Wielkanocnych spędzonych w gronie rodziny z chwilami zadumy nad Zmartwychwstaniem Pańskim.

P.S. Dziękuję przy okazji za wszystkie kartki i życzenia.

Wiejska półka...

2011-04-13T07:28:00.002+02:00

Ostatnio trochę więcej myszkowałam na aukcjach i udało mi się kupić kilka mebelków po niecałe 30zł. Jednym z nich jest ta półka. Kupiłam ją na ślepo, byłam raczej przekonana, że mi nie wejdzie pod ten skos, ale w najgorszym razie miałam zamiar ją sprzedać komuś dalej. Kupiłam na wszelki wypadek drugą niższą ciutkę, żeby mieć w zanadrzu. Ku mojej uciesze okazało się że idelnie pasuje ta większa. Mimo niesprzyjającej mi w weekendy pogody zawziełam się i wyszlifowałam ją w domu, bo brakowało mi już cierpliwości- koniecznie chciałam już ją powiesić. Pomimo nowoczesnego wyglądu naszych kuchennych mebli w połączeniu z babcinymi dodatkami- puszeczkami,koszykami,haftowanymi firankami- wiejskość półki wcale nie koliduje. Fajnie przełamuje gładkie fronty szafek i syci swoim widokiem każdego, kto spojrzy z salonu w stronę kuchni. Oczywiście nie mogła być inaczej niż biała, ale tak jak w wypadku gazetnika zostawiłam w naturalnym kolorze haki na kubki. Może je polakieruję na ciemny dąb, ale to się jeszcze waży...

Zaczęłam już przygotowania do świąt: porządki w toku, ozdoby na prezenty zrobione i przyszły tydzień będzie dobry do wyciągnięcia wszystkich wielkanocnych skarbów, uwicia nowych wianków z bukszpanu.

Potem już tylko świętowanie...

W tamtym tygodniu wybrałam się na wystawę połączoną z kiermaszem wielkanocnym i w tym tygodniu mam jeszcze jedną odwiedzić w planach - co udało mi się kupić możecie zobaczyć na górnej półce półki po prawej stronie. Zbliżenia w następnym poście.

A to pierwotny look mojej wiejskiem półeczki...

Pozdrawiam i zapraszam do komentarzy.

Miłego tygodnia.

Kropki i groszki...

2011-03-28T18:03:00.001+02:00

Poranne pianie kogutów, a zaraz po nich świergot i trele ptaków budzą mnie coraz częściej i to daje mi przekonanie, że mamy juz wiosnę. Miło jest w niedzielny poranek otworzyć okno, słyszeć bicie dzwonów niosący sie z sąsiedniej wioski. Oprócz tego o tym, że mamy wiosnę przekonuje mnie poranne spojrzenie na podłogi- gdziekolwiek. Mając w domu psią zwierzynę wiadomym jest, że na jej kłaki od czasu do czasu można się tu i ówdzie natknąć, lecz niepojmowalnym dla mnie jest, że jedna wcale nieduża istota może CODZIENNIE gubić tyle włosia. Ja bym już dawno łysa została... Wszędzie gdzie tylko przejdzie i usiądzie, a nie daj boże się podrapie można znaleźć kępy kłaków, co przy ich białym kolorze a mojej ciemnej podłodze jest katastrofalne. Czesanie wcale nie zmniejsza problemu. Trzeba cierpliwie przeczekać, aż wymieni swoje futro na letnie.

Kolejny przypadkowy ceramiczny nabytek. Kropkowane ranty i wgłębienia jakby z formy na baby wielkanocne przykuły momentalnie moje oczy. W kolejnym dniu i całkiem innym sklepie natknęłam się na miseczki w kropki - nawet idąc po spożywcze zakupy zaglądam na dział ze szkłem i bardzo często wychodzę z zakupami nie "na temat".

Przekwitnięte hiacynty wymieniam na nowe i tak już od kilku tygodni są zapowiedzią tego, co niedługo będzie się działo w ogrodzie. Biała bielizna stołowa i pościelowa zaraz po prasowaniu poukładana w stosiki tworzy czasami ozdobę samą w sobie, zanim trafi do szafy pachnącej lawendą.

Dwa śpiochy króliki są preludium wielkanocnych ozdób, które już niedługo będę wyciągać z zeszłorocznych otchłani . Na razie przysnęły na pudełku z harbatami.

W poprzednim poście pisałam, że moja kobieca natura ostatnio wyżej stawiała zakupy natury domowej niż kobiece fatałaszki. A tu kilka dni później wypatrzyłam tą sukienkę i też nie mogłam jej sobie odmówić, może na jakiś wirus groszkowy i kropkowy zapadłam? :)) Bardzo ciemny granat, ładny dopasowany krój, cieniutki materiał- traktuje jako inwestycję na, mam nadzieję, upalne lato :)) Na wieczorne wyjścia w sam raz. Sandałki dopełniają idealnie kolor kropek, a do kompletu mam jeszcze pod ich kolor kopertową torebkę. Już się nie mogę doczekać...

W takim optymistycznym nastroju ślę wszystkim gorące uściski.

Prawie już wiosna...

2011-03-13T15:48:00.002+01:00

Przebiśniegi rozhasały się po ogrodach. A w domu hiacynty roztaczają swój odurzający zapach.

Wprawiam się już w wiosenny nastrój i chciałabym, żeby taka pogoda jak wczoraj została na dłużej. Chyba nie ma osoby, która by nie chciała...Ale moja niecierpliwość wiąże się jeszcze z tym, żeby móc wreszcie ruszyć do przodu z wszystkimi tymi starociami, które ostatnio przybyły do mnie z rozmaitych części Polski. Dwa stoliki, szafa,dwie półki...Wpadłam chyba w ciąg starociowy...Wczoraj ciepło i słońce za oknem zmobilizowały mnie do chwycenia za papier ścierny i rozprawienia się z sosnowym gazetnikiem. Myślałam, że w całości pomaluję go na biało, ale pod koniec prac doszłam do wniosku, że pozostawienie elementów w naturalnym kolorze wyjdzie mu na lepsze. Przekonajcie się o tym same...

Plus jest taki, że chaos w gazetach się skończy i bardziej mobilna z nimi będę.

Waza pojawiła się u mnie z nienacka, ale wiedziałam, że nie zostawię jej w sklepie :)Teraz serwowanie zupy to przyjemność. Młynek w tle chociaż nowy, to ujął mnie korbką i połączeniem drewna i kremowej kamionki. Ostatnio mocno nasilił się u mnie objaw gniazdowania. Nawet tak mocno rozwinięta u nas kobiet chęć posiadania nowych ciuchów odchodzi u mnie na drugi plan. Umiem sobie odmówić nowej sukienki, ale trudniej przejść obojętnie obok sklepu z gadżetami do domu. Buszuję na aukcjach z meblami i szperam w koszach z materiałami. Ciągłe zmiany i dopieszczanie domu stało się jednym z ulubionych zajęć.

Weekendy spędzone na renowacji czegoś, szyciu poszewek, haftowaniu serwetek to pełne relaksu chwile.

Nie mówiąc już o czytaniu waszych blogów, które są pełne inspiracji i pozytywnej energii.

Od pewnej takiej osoby dostałam ostatnio wyróżnienie oraz bardzo niespodziewaną przesyłkę.

Dziękuję Basiu!

Mam napisać 7 rzeczy, których o mnie nie wiecie:

1. nie lubię zielonej herbaty

2. jestem niska i ciężko mi kupić pasujące ubrania

3. punktualność nie jest moją mocną stroną

4. jednym z moich ulubionych utworów jest "Lato" Vivaldiego

5. połowe roku mogłabym spędzić w ciepłych krajach

6. najbardziej lubię kawę, którą sama sobie zrobię

7. nie oglądam żadnych telenowel

Osoby, którym przekazuję dalej:

Atenę z Drewnianej Szpulki

Elle z Le petit bonheur

Agnieszkę z Bez pośpiechu

Monikę z Mojego wędrowania

Ulę z Ushiilandii

Mię z Wymarzonego Miejsca

Ita z Jagodowego Zagajnika

Życzę miłego i udanego tygodnia, pełnego słońca i ciepłych promieni pieszczących twarze

Agnieszka.

Zamiast chwostów...

2011-02-15T08:33:00.002+01:00

Bardzo sercowo się zrobiło na blogach z okazji wczorajszego święta, a ja przy okazji wolnego weekendu i napadu weny, wymodziłam dekupażowe serca. Ostatnio nie miewam za dużo wolnego czasu i dlatego moje prace, albo stanęły w miejscu , albo muszą być to takie z szybkim efektem, jak te powyżej. Używać ich będę mogła jako ozdoby przy podtrzymywaczach zasłon, zamiast chwostów. Napis "love" doklejony tylko z okazji wczorajszego dnia zapewne zniknie i zostaną tylko z różamym deseniem.

Poza tym dużo się dzieje meblowo w moim domu, ale dopóki nie dokończę wszystkiego to cicho sza...

Pozdrawiam wszystkich, którzy są bardzo cierpliwymi oglądaczami i mam nadzieję, że kolejny wpis będzie zdecydowanie szybciej :))

Gorące uściski -

Agnieszka.

Świąteczny czas...

2010-12-26T12:52:00.002+01:00

Świąteczny czas, rodzinny czas...

Tylko nas dwoje...

Przygotowania do Wigilii... bez stresu, bez pośpiechu, bez zadyszki...

W pracy na szczęście w Wigilię dostajemy wolne. Można wtedy, jak to mam w zwyczaju pojechać rano na targ, by kupić choinkę- żywą, pachnącą, kłującą... Zawsze to ja jadę i ja wybieram. Potem "pan domu" ma za zadanie usadowić ją odpowiednio w stojaku. Ta tegoroczna ma trochę krzywy czubek, ale to chyba właśnie mnie w niej urzekło. Wszak ci mniej idealni mają zawsze pod górę, więc pomogłam jej i zabrałam ze sobą. Ustroiłam w biel, złoto, odrobinę czerwieni, w tym roku bez łańcuchów, bez rafii i wstążek - tylko "wieszadełka" i lampki. Zamiast szpica też taka nasza domowa tradycja, czyli mój ślubny stroik do włosów z koralików i kwiatów z szyfonu, wygląda z daleka jak gwiazda betlejemska.

Gotowanie barszczu, fasoli odbywa się "samo" gdy ja ubieram choinkę.

Potem tylko ustrojenie stołu, ostatnie poprawki domowego porządku i pieczenie ryby. Od zasiadania do stołu dzielą nas już tylko minuty. Włożenie prezentów pod choinkę. Chwila na zmianę toalety na bardziej wieczorową i odświętną i już...

Po kolacji, późniejszym wieczorem niezależnie, czy słodkości jest mniej czy więcej, piekę jeszcze chociaż jedno małe ciasto, żeby aromat świąt wzmocnić zapachami korzennych przypraw, też mi to już mocno weszło w nawyk i pewnie tak zostanie.

Czego by nie mówić o świętach, że są szczególne, że nie możemy sie ich doczekać, że budzą w nas miłe wspomnienia z dzieciństwa, to zawsze niezmienne jest to iż są za krótkie. Szybko nadchodzą i szybko odchodzą, ale ja nie zamierzam od razu pozbywać się choinki i wszystkich ozdób, zawsze się nimi cieszę ile tylko mogę. Niektóre ozdoby zrobiłam sama i to dużo wcześniej zaczęłam niż w poprzednim roku. Pisałam, że postanowiłam zrobić sama kolekcję szydełkowych gwiazdek i udało mi się - niektóre chcę wam zaprezentować. Jak na samouka to chyba całkiem niezły wynik pracy.

Szklane aniołki i ptaszki to te przywiezione z Zakopanego w październiku. Zostały ozdobą świeczników.

Drewniane figurki mają już kilka ładnych lat, ale są takie śliczne, że nawet brak skrzydełka czy łyżwy nie jest w stanie odebrać im uroku.

Z kolei te ozdoby z masy gipsowej to też mój wytwór. Z pomocą w ozdabianiu przyszły mi koronki i koraliki oraz różne kształty z gąbki.

Nawet sypialnia z okazji świąt została ocieplona kroplą czerwieni, żeby tutaj tuż przed snem też poczuć ich klimat.

Chociaż w Wigilię nie było ani deka śniegu, to ktoś wysłuchał moich próśb i w Boże Narodzenie rano spadło go wystarczająco, by znowu było biało i świątecznie. Dzisiaj też cały czas sypie i jest pięknie. W sam raz na spacer.

A więc nie zanudzam pań już dłużej tylko ubieram się ciepło, zabieram termofor pod pachę i ruszam z mym, znowu czystym psem (podczas odwilży zmieniła się z bicolora w tricolora), na poszukiwanie tego co się kryć może POD śniegiem...

Życzę miłego, pogodnego popołudnia i ostatnich świątecznych chwil w rodzinnym gronie.

Przedświąteczny czas...

2010-12-16T07:39:00.001+01:00

Oj leci ten czas nieubłaganie. Ledwo był listopad a tu już Święta tuż tuż... I czego by nie mówić o zimie i szaleństwie przedświątecznym to i tak bardzo lubię ten czas. Mimo, że mróz, ale przynajmniej śnieg pięknie się skrzy i okrywa pierzyną dachy i drzewa, bajkowy stwarza nastrój. Mimo, że w sklepach kolejki i tłok, ale to da się ominąć jak tylko się wcześniej pomyśli. Mimo, że wszystkie gospodynie szaleją z porządkami, a ja mam nieumyte okna... To wszystko nieważne. Ważne jest to, że będzie czas tylko dla rodziny. Ważne jest to, że wspólnie się zje w wigilię Bożego Narodzenia. Ważne jest to, że w zdrowiu i spokoju.

I w miłym otoczeniu. O to też trzeba zadbać.

Zaczynam stwarzać nastrój...

Oto co wymodziłam z zużytej tortownicy i szyszek.

W końcu znalazłam jej sposób na "drugie" życie.

Poduchy ożywią trochę monotonny krajobraz za oknem...

Wianki tradycyjnie zawisły na drzwiach do domu i do mieszkania.

I szyszkowe wianuszki na druciku też się odnalazły w tym otoczeniu.

To wszystko nowe rzeczy, starych z tamtego roku jeszcze nie wyciągnęłam, a tez jest tego tyle...

A teraz pozdrawiam wszystkie odwiedzające i życzę spokoju i odprężenia w ten przedświąteczny czas.

Agnieszka.

Gdzie byłam, co robiłam...

2010-11-05T20:00:00.001+01:00

Jesień naprawdę jest łaskawa tego roku, a więc korzystając z okazji wyprawiłam się w nasze piękne Tatry. Zakopane w miarę luźne, bo środek tygodnia był prawie, ale i tak większość czasu to pobyt w okolicach Bukowiny... Sprzeczne krajobrazy, które nas przywitały były małym zaskoczeniem. Na południowych stokach piękne barwy jesieni pomalowały drzewa na wszystkie odcienie żółci, rudości i brązu, a po drugiej stronie drogi, były stoki pokryte śniegiem i to całkiem sporym...

A poza tym piękne góry prawie na wyciągnięcie ręki...

Ale oprócz dotleniania się, ograbiania lasów z szyszek i mchu :), przywiozłam jeszcze garść inspiracji w postaci podpatrzonych (w "anielskim sklepie") aniołecków- muzykantów...

I już pierwszy chórek przeze mnie uszyty ćwiczy zawzięcie:

Oj maluśki, maluśki, maluśki...

Oprócz tego oczywiście wyszłam z rzeczonego sklepu z paczką starannie zapakowanych szklanych aniołków i ptaszków z dmuchanego szkła kruchych jak nie wiem co... Nie mogłam się powstrzymać.

Niniejszym więc sezon tworzenia ozdób świątecznych uważam u siebie za otwarty :)

Celem w tym roku jest produkcja szydełkowych gwiazd :)

Zobaczymy czy mi coś z tego wyjdzie, dodam tylko, że z szydełkiem się dopiero poznaję, hehe.

Na pożegnanie jeszcze tylko już "moje" beskidzkie widoki jeszcze w kolorach jesieni....

W pogoni dnia codziennego...

2010-10-24T15:47:00.001+02:00

Tak sobie myślę, że....

No właśnie. Że jesień tego roku jakoś tak mnie dziwnie cieszy. Niby nic szczególnego, a jednak jestem jakaś inna... W ubiorze preferuję żywe kolory, nasycone: czerwień, pomarańcz, kiwi, turkus, fiolet, amarant i choruję na coś w kolorze miodowym. Ostatnio wróciłam do chodzenia w spódnicach i sukienkach. Chyba po prostu jestem szczęśliwa. A szczeście czerpię z czego się da. Z koloru jesiennych liści, z trzymania w kieszeni kasztanów, z picia herbaty z sokiem z jarzębiny, ze słonecznych dni, z ładnej pogody (mimo że ogladam ją zza okna w pracy). Gdy niekiedy opowiadam innym o tym co robię, co lubię robić, co mi przynosi szczęście, widzę czasem, że nie rozumieją... nie ogarniają tego, że takie z pozoru "głupoty" mogą pocieszać, przynosić zadowolenie, zwiększać znacznie ilość endorfin we krwi... że są odskocznią od codzienności i ucieczką od rutyny dnia codziennego, zabawą w wydobywanie z siebie na nowo małego dziecka.

Ale jak sie nie zadumać o takim poranku...

Jak się nie cieszyć z takich chwil za dnia...

I takich chwil wieczorem...

A nocą nie pomyśleć o tym, że piękno jest wszędzie...

O chęci zakupu dyni powiedziałam ostatnio mojej przyjaciółce i proszę kilka dni później już do mnie zawitała. Dodam, że to "swojska" dynia, prosto z grządki :) Dzika róża z tego samego źródła :)

A wszystko bez zbędnych pytań: a na co to? a do czegoś to będzie? a po co to robisz?

I bez tej chwili konsternacji, kiedy odpowiadam: -a tak sobie, na ozdobę.

A na koniec, parafrazując tytuł książki i filmu, rada:

"Jedz, ciesz się i rób co lubisz"

A będziesz szczęśliwa.

P.S. Przepis na sok z jarzębiny:

Składniki:

1 kg owoców jarzębiny (przemrożonej), 1,5 kg cukru, 0,5 litr wody, 1 kg owoców czarnego bzu.

Jarzębinę zasypujemy cukrem, dodajemy wodę i bardzo wolno gotujemy przez pół godziny. Następnie dodajemy bez czarny i gotujemy przez następne pół godziny. Wszystko cedzimy przez sitko. Powstały sok przelewamy do czystych słoiczków i odwracamy dnem do góry. Całość nakrywamy kocem w celu suchej pasteryzacji.

Sok leczy przewód pokarmowy oraz jest pomocny w leczeniu wszelkich przeziębień i stanów zapalnych górnych dróg oddechowych.

Jesień swoje dary nam niesie...

2010-10-03T14:55:00.001+02:00

Cieszę się ciepłymi promykami przemykającymi się spomiędzy chmur.

Podobno to ostatnie dwa tygodnie ciepła, a potem to już tylko hibernacja nas ratuje do marca.

Ciekawe czy te prognozy chociaż w połowie się sprawdzą.

Oby nie... Na razie cieszę się tym co jest...

Kasztany lubię zbierać, wtedy czuję się troche jak małe dziecko. Lubię je za tą gładką lśniącą w słońcu skórkę, za piękny wyrazisty kolor.

Lubię jesienne kwiaty, winobluszcze nabierające kolorów płomieni, paciorki głogu kołyszące sie na gołych już gałęziach.

I tak dochodzę do wniosku, że jednak jesień też może być urocza i miła. Wszystko zależy jak aura nas rozpieszcza.

Te dary to nie tylko piękne krajobrazy, ale też plony owocowo- warzywne.

Śliwki, dynie, jabłka, orzechy,winogrona, grzyby...

A jak grzyby to aromatyczna grzybowa z łazankami i szczypiorkiem...

Pozdrawiam niedzielnie i życzę naładowania baterii na nadchodzący tydzień...

Ocieplacze...

2010-09-22T07:28:00.000+02:00

Dwa jesienne ocieplacze zrobiłam ostatnio spontanicznie. W ramach protestu, a co! Protestować chcę przeciwno szarości i burości w jesienne dni. Chcę koloru i radosnych doznań wizualnych. No to sprawiłam sobie dwa golfy- niegolfy. Jeden węższy, a drugi szerszy, bardziej luźniejszy. Można nosić razem, można osobno. Do każdego mam pod któryś z kolorów berecik i kapelutek. Kolory nawiązują do jesiennych jabłuszek i śliweczek. Brzegi obleciałam na szydełku,żeby było ciekawiej. Jestem początkująca w tym temacie, więc uchybienia jeśli jakieś widać, no to cóż... Ale miło spędziłam dwa popołudnia, a cieszyć się będę całą jesień. Dodam, że ja jestem okropny zmarzluch, nigdzie nie ma prawa mi wiać, muszę szyję mieć szczelnie owiniętą i czapkę noszę od pierwszych przymrozków, więc praktycznie cały czas w użyciu w jesienne i zimowe i nawet wiosenne dni są u mnie różne szaliki ( i włóczkowe i bawełniane i apaszki), bez nich nie wychodzę z domu, czapki też i te cienkie i grube na mrozy, ale ostatnio zgubiłam gdzieś mój fioletowy szal i nie mogę go odżałować. Ile czasu ja myślałam, gdzie go mogłam przesiać... Ech... No i z tego powodu powstał ten śliwkowy mini komin. Bo do twarzy mi w tych kolorach, a i najzwyczajniej w świecie je lubię. Może wy w komentarzach napiszecie o swoich ulubionych barwach. Co nosicie jesienią?

Pozdrawiam wszystkie odwiedzające i zaglądające i komentujące.

Pogoda na razie nas rozpieszcza pięknym babim latem...

To już jesień?

2010-09-08T17:24:00.000+02:00

Cóż, pytanie warte sto punktów...

Temperaturka już jesienna, pogoda co kilka dni też. Wrzosy już kwitną i okna dachowe rankiem zamglone od skroplin. Klucze kaczek i bociany już można oglądać w podróży do cieplejszego kraju.

Lato jak z dnia na dzień przyszło, tak z dnia na dzień odeszło. Upalne noce i poranki z gorącym powietrzem wrócą dopiero za rok. Ale zamiast przejrzystego, kryształowego powietrza mogę oglądać zamglone pejzaże i pola osnute dymem. Zasadzę cebulki czosnków ozdobnych, będą dobrą lokatą, która wiosną ucieszy me oczy kolorami. Już niedługo kolory drzew znowu zachwycą mnie swoją malowniczym urokiem, rudoście i żółcienie, zielenie i brązy... Orzechy włoskie i laskowe takie soczyste i słodkie, już od tygodnia się nimi nasycić nie mogę. Jedna z kilku rzeczy, których nie lubię o tej porze roku to moja podatność na wszelkie zdradliwe zasadzki w postaci infekcji i choróbsk. Jak co roku właśnie utknęłam w domu i kuruję się miodem, cytryną i kilkoma tabletkami. Nie cierpię być chora. Z powodu wolnych rąk i jednego łażącego za mną pomysłu na wykorzystanie ostatnio kupionych ramek (przemalowałam je najpierw na biało), dzisiaj pracowicie przeleżałam w łóżku cały dzień.

Oto owoce tego dnia. Wyszły słodko, trochę dziecinnie i w sam raz pasują do klimatu.

A taki koniec weekendu mieliśmy w niedziele za oknem.

Podwójna tęcza, żywe kolory, padający deszcz i świecące słońce. Pięknie!

Pozdrawiam i trzymam kciuki za lepszą pogodę.

Losowanie candy...

2010-09-02T07:34:00.000+02:00

Wczoraj był ten dzień, a dzisiaj wyniki losowania....

Aby nie trzymać Was dłużej w niepewności przedstawiam zwyciężczynię...

Bardzo proszę o kontakt mailowy z adresem do wysyłki.

Pozostałym uczestniczkom okropnie dziękuję za tak liczny udział.

Pozdrawiam serdecznie i zmykam do pracy.

Miłego dnia!

To, co lubię...

2010-09-01T19:53:00.000+02:00

Do zabawy krążącej po naszych blogach zaprosiły mnie Ania i Basia
Zabawa polega na tym, że mam napisać kto mnie zaprosił, napisać 10 rzeczy, które lubię i wyznaczyć kolejne 10 osób do kontynuacji... Ale tyle chyba nie uzbieram...
A więc, jeśli nie wiecie tego jeszcze- to lubię:
- mój dom i życie rodzinne
- podróże małe i duże
- książki,albumy,gazety
- ciepłe klimaty i ciepłą atmosferę
- poznawać nowości
- słuchać muzyki
- pisać piórem
- upiększać mój dom
- długie rozmowy w miłym towarzystwie
- luz, swobodę, beztroskę i nieskrępowanie

Ja zapraszam ikę,sentimental living, mię, dekolandię i margaret(maggie).

Cały czas coś robię...

2010-08-29T18:23:00.001+02:00

No właśnie...

Rzadko kiedy się zdarza, abym się ewidentnie nudziła.

Cały czas coś robię.

Nie zawsze są to czynności pożyteczne, o nie!

Czasami usiądę na sofie pod oknem dachowym i pogapię się na chmury, z kuchni popatrzę na kolejny niepowtarzalny zachód słońca, rozłożę się na balkonie i zapatrzę na góry słuchając szumu drzew...

A czasami są takie dni, że pomysłów mam bez liku i jakimś zbiegiem okoliczności mam też potrzebne rzeczy do realizacji tychże...

Oczywiście tak było i wczoraj...

Rameczki ikeowskie odmieniłam raz-dwa.

Kawałkiem bawełny przetarłam je białą farbą, w międzyczasie druknęłam napisy, a na koniec pistoletem na klej przylepiłam od tyłu koronkę.

Cieszą moje oczy ilekroć teraz podnoszę wzrok.

Stanęły na moim biurku, które mi służy jako miejsce na laptop, albo podręczny warsztat pracy.

Długo przestawiałam różne pierdółki po tych półeczkach i nic mi nie pasowało, aż w końcu powyciągałam w otchłani pudełek różne materiały i wszystko się ślicznie zgrało...

Ostatnio ostro zabrałam się za kontynuację haftu, który zaczęłam sporo czasu temu...

Podgoniłam go trochę do przodu, ale znowu stanęłam na tle, tym razem...

Przemalowałam też podstawę lampy, choś dłuuugi czas była w stanie nietkniętym i taka mi się podobała, ale jakies dziwne maleńkie robaczki mi zaczęły po niej spacerować i musiałam coś z tym zrobić.

Mając już pędzel w ręku zamalowałam wreszcie klapę od schodów na stryszek, bo straszyła od dnia przeprowadzki. Dołożyłam dwa wzory z szablonu i może być.

Ostatnio zawijasy szczególnie się wdarły w moje poczynania. Pewnie też za sprawą lnianych poduszek, które szyłam dla dwóch miłych pań.

Na zakończenie tylko szybciutkie zdjęcie z ukończonego balkonu.

Wszystko przebiegło bardzo zgrabnie i w ciągu tygodnia mam już wszystko z powrotem na swoim miejscu.Teraz tylko wypatrywać ładnej pogody.

Której również i Wam życzę w nadchodzącym tygodniu.

Uściski śle

Podusia i poduszka...

2010-08-26T07:40:00.001+02:00

Moje "biscornu", czyli mały szpilkowy jeżyk - gotowe.

Może nie taki mały... Bo szpilek mam dużo i muszą się wszystkie w nim zmieścić albo na nim?

Mimo tego, że w gruncie rzeczy jest to nie za duża pierdółka, jednak trochę czasu mi zeszło przy nim.

Ale udał mi się, powiem nieskromnie.

Teraz mój warsztat krawiecki ma gadżet - "elegancja francja"...

Nie muszę już chować szpilecznika po kątach przed obcymi...

Pozdrawiam serdecznie i już odmierzam godziny do mojego wolnego weekendu, bo mam kilka nowych projekcików do wykonania.

Pa pa...

Złośliwa pogoda...

2010-08-16T08:28:00.000+02:00

No powiedzcie jak to jest?

W ciągu tygodnia żar leje się z nieba, od czasu do czasu pokropi deszczyk dla odświeżenia...

A przychodzi niedziela albo mój urlop i co?

Pogoda jedzie sobie na wakacje.

W sobotę był upał. Pół dnia spędziłam w pracy, część na balkonie malując go folią w płynie, a część na robieniu porządku z tym czego nie robię w tygodniu. Do wieczora szybko minęło.

W niedzielę od godz. 7 rano grzmiało i błyskało aż do 13, od czasu do czasu padało.

Musiałam się zająć czymś bez użycia komputera.

I patrząc na moja starutką poduszkę na szpilki

(widać ją w tle ) postanowiłam zrobić sobie nową, taką elegance...

Pod spodem "warsztat" w czasie pracy...

I prawie na ukończeniu elementy składowe mojej przyszłej poduszki - biscornu.

Jeden wzorek musiałam sama sobie wymyślić, bo chciałam żeby miały identyczne wymiary.

No i niedziela pochmurna minęła...

A dzisiaj od rana taka pogoda...

Słońce, ciepełko, prawie czyste niebo...

I trzeba iść do pracy.

Życzę udanego poniedziałku

Rozdawanki...

2010-08-08T13:58:00.000+02:00

Wczoraj zrzuciłam z siebie tygodniowe stresy i dzisiaj od rana zabrałam sie do roboty...

A co robiłam?

Jak to co?

Kolejne fanty na CANDY...

Obiecałam w którychś komentarzach, że jak licznik odwiedzających przekroczy 20000 będzie kolejne candy. Tylko nie spodziewałam się, że to tak szybko nastąpi. Z czego się okropnie cieszę- rzecz jasna.

A więc, aby nie przedłużać niepotrzebnie zapraszam Was wszystkie dziewuszki na zapiski do końca bieżącego miesiąca, tj. sierpnia tego nam uciekającego.

A co tym razem mam dla Was?

Tym razem umilę czas codziennych oblucji, jak to sie kiedyś mawiało...

To zabrania jest komplet: ręcznik + dwa woreczki na łazienkowe przydasie, z odpowiednio dobranym obrazkiem.

Tadam...

Sobotnio...

2010-08-07T21:28:00.000+02:00

Urlop już bezlitośnie dobiegł końca. Wróciłam do codzienności. Codzienności bez śniadań z tostami przy francuskich piosenkach, bez obiadów w porze obiadowej, bez myśli co by tu jeszcze zaraz zmalować. Sobota jest tylko w połowie mi wolna... Przeważnie po powrocie coś trzeba jeszcze posprzątać, szybki obiad, żeby się nie stał kolacją... i chwilka oddechu wieczorem. Książka? Film? Coś co odciągnie myśli od pracy. Przeniesie w inny świat... Może pachnący makaronem,bazylią i pomidorami? Może jednak wciągający w kawiarniany klimat z aromatem cafe latte? Albo lawenda ułożona w sypialni pomoże wyobrazić sobie lawendowe kobierce za oknem i niespieszny żywot prowincjonalnego miasteczka? Po takim relaksie, sen przychodzi niezwykle szybko, śnią się czasem bohaterowie z książek i filmów, nie wiadomo co było w książce a co nie...

Życzę Wam o tej porze również miłego, przyjemnego i rozmarzonego wieczoru.

Pozdrawiam

Scena balkonowa...

2010-07-26T16:36:00.002+02:00

Kącik "kawowy"

Ulubiona "czytelnia"

Pogoda może ostatnio niezbyt w moim guście, czyli odrobinę za chłodno, ale urlop trwa, więc odpoczywać i relaksować można się nadal. Dobra książka, tudzież jakiś haft, pędzel i farby, aromatyczne smaki, od czasu do czasu jakiś film- to wszystko daje mi sporo przyjemności.

Mam do dyspozycji ogród, ale bez porównania wolę przebywać na balkonie, bo mam po wszystko bliżej :)

Dzisiaj kilka zdjęć z mojego przytuliska.

Za tydzień będzie już się kładł gres i wszystko będzie musiało zniknąć, za to potem, aż do przymrozków, będzie można spokojnie na nim urzędować. Popołudniowa kawa nigdzie mi nie smakuje lepiej, czytanie na leżaku też jest przyjemniejsze i moje różne robótki meblowe też tu przechodzą swoje odrodzenie.

Jak widać nowy lniany poster już wisi gotowy, posłużyłam się naszymi inicjałami i datą ślubu.

Inspiracją mi były poniekąd lniane francuskie worki, a po części stare francuskie wzory.

Wyszedł całkiem zgrabny i ładnie sie wpisał w balkonowy klimat.

Losowanie candy...

2010-07-21T19:14:00.000+02:00

Tydzień zleciał strasznie szybko i dzisiaj właśnie jest ten dzień, w którym obdarzę dwie osoby takimi upominkami jakie były prezentowane.

Żeby nie przedłużać to dodam tylko, że losował mąż, osoba całkiem postronna i obiektywna.

A więc:

woreczki powędrują do

a poduszka do

Uprzejmie proszę o podanie adresów do wysyłki na mojego maila.

Całej reszcie uczestników bardzo dziękuję za udział w zabawie i dodam tylko, że już myślę nad zorganizowaniem kolejnego candy.

Pozdrawiam i gratuluję wygranym.

Zmalowałam...

2010-07-20T14:57:00.001+02:00

A oto i kolejny okaz, który przed pokazaniem go tutaj musiał się spotkać z moim pędzlem.

Historia jego jest taka...

Pewnego dnia wpadła do mnie klientka i w rękach między innymi targała coś co wyglądało jak stare,obite i zardzewiałe. Lampka w mojej głowie na widok uroczych zakrętasów i reszty od razu się zapaliła. Odwiedziwszy ten sklep kilka minut przed zamknięciem wypatrzyłam jeszcze całe pudełko porcelanowych gałek po 25gr. sztuka. Nabyłam w razie czego cztery :) Może się kiedyś przydadzą.

Poza tym kilka rzeczy mi wpadło w oko, ale powzdychać jedynie mogłam. Właściciel robił interes dnia (albo i miesiąca) z jakąś parą z Niemiec, która pakowała tylko kolejne antyki na samochód, a ja wyszłam zaledwie z jednym kwietnikiem i czterema gałkami.

Mąż widząc mnie z tym czymś pod pachą, uśmiechnął się z wyrozumiałością.

Po co miał pytać na co mi to, jak i tak nie zrozumiałby niby racjonalnej odpowiedzi...

Ważniejsza wiadomość dla niego to zakodować, żeby wywiercić i powiesić we wskazanym miejscu i to jak najszybciej :)

Jak widać na razie jeszcze dzisiaj stoi na stojaczku, ale już niedługo ozdobię go kwieciem.

Idąc za ciosem, czyli mając już pędzel w posiadaniu wybieliłam aniołka co przycupnął na dolnej półce i szkatułkę stojącą na parapecie. Jak więc widać sobotni poranek był zaiste pracowity.

Pozdrawiam letnio i urlopowo.

Candy trwa...

2010-07-19T16:42:00.001+02:00

A trwa, trwa... jeszcze do środy.
A ja mam pierwszy dzień urlopu. Dużo planów związanych z wszystkim co lubię, no prawie wszystkim, bo podróże muszą poczekać. Za to będę miała czas na robótki wszelakie, jak i czytanie...

Już w sobotę zaczęłam plany wcielać w życie. Uszyła się druga poduszka, niemniej ładna od poprzedniczki swojej.

Odmalowałam i ztuningowałam zakupioną jakiś czas temu półeczkę. Wisi przy drzwiach, żeby pocztę w jedno miejsce położyć i klucze do różnych skrytek powiesić... Jeden dekorek, kilka haczyków, mały wydruk i gotowe.

Sobotni poranek zachęcił mnie do pracy, więc wstałam jako pierwsza z pierwszych i wymknęłam się na balkon, porozkoszować się chłodną porą dnia. Już wtedy, gdy słońce wychylało się zza rogu i posyłało mi nieśmiałe promienie, można było odczuć jaki upał będzie w ciągu dnia. Wykorzystałam na maxa te kilka godzin i chwyciłam za pędzel i białą farbę- machałam, aż mi się obiekty zdatne do malowania skończyły. Wtedy już słońce bezczelnie mi po oczach święciło.

Kilka rzeczy odmieniło swój image, ale o tym to może jutro.

Mam nowy pomysł na poster, który będzie wisiał na miejscu zimowych haftowanych ptaszków, ale realizacja dopiero jutro. Będzie wzorowany na francuskich lnianych workach. Już mnie świerzbią ręce do szycia.

Pamiętajcie o środowym losowaniu...

Pozdrawiam

Candy urodzinowe...

2010-07-14T19:29:00.002+02:00

Jutro przypada dokładnie rok od pierwszego posta. Z tej okazji ogłaszam urodzinowe candy.

Każdy kto zostawi komentarz i zamieści u siebie zdjęcie z informacją będzie mógł zawalczyć o lnianą, haftowaną poszewkę na poduszkę.

Dla nie mających bloga proponuję nagrodę składającą się z dwóch woreczków na potpourri.

Również z delikatnym hafcikiem.

Obydwie nagrody wykonane przeze mnie.

Rozstrzygnięcie już w najbliższą środę tj. 21-07-2010r.

Serdecznie zapraszam do zabawy.

Pozdrawiam.

2010-06-27T12:32:00.000+02:00

Pogoda jaka panowała tej wiosny absolutnie nie zachęcała mnie do żadnych wyczynów na polu domowych robótek. Dlatego też kilka takich zadań czekało cierpliwie, aż wreszcie wena zawita i zabiorę się do pracy.

Wczoraj z racji dnia wolnego uszyłam mojemu manekinowi nowe ubranko, bardziej romantyczny look... a przy okazji mały manekinek na biżuterię też zyskał nowe ubranko i tak sobie razem stoją teraz dumnie.

Do różanego duetu dołączył obrus, który upolowałam za kilka złotych i chociaż wtedy wyglądał okropnie to udało się go zreanimować. Róże są haftowane ręcznie i układają się po okręgu.

A poniżej to szafeczka, którą dostałam na rocznicę ślubu i też jeszcze nie miałam przyjemności Wam jej pokazać. Nie będę pokazywać stanu sprzed odnawiania, ale wierzcie, że teraz wygląda lepiej.

Zawisła w łazience obok ażurowego wieszaczka z lnianymi woreczkami na bieliznę.

I na koniec uchwycony wczoraj moment podczas zachodu słońca. Ta arabeska to wzór na folii naklejonej w oknie łazienkowym, zastepującej firanki.

Mam nadzieje, że teraz będę miała więcej znowu do pisania.

Pozdrawiam serdecznie.

Poziom adrenaliny...

2010-05-15T14:05:00.000+02:00

Skąd pochodzą zdjęcia nie trzeba wyjaśniać :) Udało się wyjechać i odpocząć chociaż na chwilę.
Takie widoki, tak jak w piosence, dźwigły mi zacnie poziom adrenaliny :))

Zakopane cieszy się niesłabnącą popularnością od czasów Młodej Polski. I trudno się temu dziwić.
Bo czyż nie lepiej smakuje kawa na tarasie z takim widokiem? Czyż nie ciekawsze są spektakle podnoszącej się mgły niż wiadomości w tv? Krajobraz zmieniający się z minuty na minutę i bezkres widoku jaki nas zewsząd otacza może zachwycać i przyciągać uwagę na długie chwile.

" Cisza.Noc.Na zaćmioną dolinę Kościelisk
idą z gór lasem zrosłych, z upłazów i jarów
tajemnicze milczenia w mgławicach oparów
wznoszących się po cichu z wodnych oparzelisk"
K.Przerwa-Tetmajer.

Nietrudno zrozumieć czołowych poetów w/w okresu literackiego, dla których ogrom piękna i majestetyczny spokój gór był natchnieniem i tematem pisanych wierszy. Dzięki ich umiłowaniu do zakopiańskiej kultury i tatrzańskiej przyrody okolice te stały się słynne i modne w ówczesnych czasach. Powstała moda na góralszczyznę, której odrodzenie niejako możemy obserwować znowu ostatnio.
Wracając do Młodej Polski, był to mój najulubieńszy okres literacki, związany z moim najulubieńszym kierunkiem w malarstwie, który niejako "zaciągnął" mnie do Paryża. Ale o tym, to już innym razem :))

Nunofilc...

2010-04-23T08:15:00.000+02:00

W poszukiwaniu nowych, bardziej letnich zastosowań filcu eksperyment skończył się taką oto wyfilcowaną na bawełnie spódnicą. Zapewne nie jest to ubiór codziennego zastosowania, ale od czasu do czasu założenie takiej spódnicy zapewne będzie miłym urozmaiceniem, ponieważ nie dość, że podoba mi się kolorystyka to fakturę ciekawa posiada- jak to filc... Szczególnie w opcji pierwszej z ozdobnym przepaskiem... Nie zamierzam skończyć na tym i być może niebawem coś jeszcze dołączy do mojej garderoby...
W wiosennym nastroju życzę miłego weekendu!

...

2010-04-10T15:48:00.002+02:00

Niech się święci...

2010-04-02T18:01:00.000+02:00

Wszystkim miłym odwiedzającym chcę życzyć wesołej, pogodnej i sympatycznej Wielkanocy.

P.S. Dołączam kilka migawek z przygotowań dekoracyjnych w klimacie wiosenno-świątecznym.

Zamiast kartek...

2010-03-21T16:29:00.000+01:00

Zamiast kartek w tym roku takie pisanki z życzeniami pójdą ode mne w świat.

Już skończone i spakowane czekają, aż jutro ruszą w podróż w nieznane.

Nie mam ich wiele do wysłania dlatego udało mi się je szybko stworzyć i wysłać, nie na ostatnią chwilę tak jak przeważnie mi się zdaża :)

Wiosna w końcu nadeszła i od razu poczułam zastrzyk energii. A jak u Was?

Też macie podobne odczucia?

Życzę coraz dłuższych i częstszych słonecznych dni!!!

Kici,kici,baź,baź...

2010-02-26T08:01:00.001+01:00

Przedwczoraj już rzuciły mi się w oczy....

Wczoraj nabyłam ich wiązkę...

Aby zaklinać wiosnę...

Gdy już je ustawiłam w wazonie, to wiedziałam, że jeszcze dołożę trochę zielonego koloru i będę miała własną wiosnę w domu ;)

I stało się!

Dzisiaj znowu 8 st. na dworze i ptaszęta ćwierkają...

Słoneczko ładnie świeci!

Oby jak najdłużej!

Tym optymistycznym akcentem pragnę Wam życzyć miłego weekendu.

Nowe oblicze lampy...

2010-02-24T20:54:00.001+01:00

Pogoda nie zachęcała mnie ostatnio do działania, ale jak się łatwo domyśleć wystarczyło trochę słońca, błękitu nieba i przebłysków zeszłorocznej trawy spod zwałów brudnego śniegu, aby obudzić we mnie natchnienie.

Lampka, którą dostałam i zaczęłam przerabiać jeszcze w starym roku doczekała się wreszcie abażura. Pomysł miałam w głowie tylko czasu nie starczało na realizację. Mogę zaprezentować lampę, która miała w oryginale jeszcze doczepione "koło sterowe" i była lampą sufitową. Miała okropny szklany klosz opasany okropnym sznurem typu szpagat... Przygarnęłam ją, rozbroiłam, pomalowałam i podlączyłam kabel, a właśnie dzisiaj zwieńczyłam ją kloszem uszytym przeze mnie i z moim monogramem. Tak wygląda o wiele lepiej.

Mała piękność...

2010-01-21T07:32:00.000+01:00

Taki to oto wczoraj okaz otrzymałam z okazji dzisiejszych imienin, żebyście nie myśleli, że na Dzień Babci :))
Miniaturka storczyka, śliczna i filigranowa, ale wielkość jest wprost proporcjonalna do jej urody. Mam nadzieję, że długo będzie cieszyć me oczy.
Przy okazji składam serdeczne życzenia wszystkim babciom, tym co są blisko i tym co są daleko. Bo żadna osoba nie zapewni dzieciom takich wspomnień z dzieciństwa jak babcia.

Spokoju chwila...

2010-01-17T11:50:00.000+01:00

Długo już tu nie pisałam, pełne dwa tygodnie.

Ale ten czas szybciutko płynie.
W tym czasie dałam sobie trochę spokoju. Spokoju po przedświątecznej krzątaninie, po tym co trzeba było pokończyć w pracy. Nie stawiałam sobie celów i zadań do wykonania. Żyłam chwilą tu i teraz. A więc i o czym pisać nie było.
Dzisiaj miałam miły dzień, spędzony głównie w kuchni na przygotowaniach do obiadu, na który przybył kolega M. Teraz sobie siedzę mając w zasięgu dłoni pilota od Hi-Fi i kubek z ulubioną EarlGrey. A w duszy błogość i poczucie spełnienia misji i miłe wspomnienie minionego obiadu. Bardzo lubię przyjmować gości, szczególnie gdy to są ci lubiani :))

U góry napisałam, że żyłam ostatnio chwilą bieżącą. Za wyjątkiem mojego pomysłu zabrania ślubnego na majowy wypad gdzieś w fajne miejsce. Wiem, że styczeń ledwo mamy, a ja już o maju.... Ale niektóre rzeczy trzeba zaplanować wcześniej. No i wyszukałam bilety do Paryża, bo stwierdziłam, że to romantyczne i znane mi miejsce. A co najważniejsze - nie grozi mojemu M. to, że go przeciągnę wzdłuż i wszerz po wszystkich muzeach i ciekawych zakątkach, co zapewne by się zdażyło, gdybym pojechała w nowe miejsce. No i wyobraźcie sobie, że pomysł mu się nie spodobał. Nie wierzy mi, że to by był relaksacyjny wyjazd- tylko my dla siebie, a nie miasto dla mnie. I wiecie co? Nie wiem jak go przekonać. Ja bym skakała pod sufit z takiej niespodzianki. Może macie jakieś pomysły na przekonanie uparciucha, który nie lubi zbytnio podróżować? Czekam na wnikliwe obserwacje, sprawdzone sposoby i udane przepisy. :))

Nie straszny mi huk...

2010-01-02T19:59:00.004+01:00

Sylwestrowa noc dla nas- ludzi- przeważnie kojarzy się z jakąś imprezą, zabawą i dobrym towarzystwem. Kobietom zapewne jeszcze z wizytą u kosmetyczki, fryzjera i zakupem fajnego ciucha :)

Natomiast z punktu widzienia zwięrzecia domowego to kolejna traumatyczna okoliczność (po burzy), która niespodziewanie i niewiadomo dlaczego spada na niego i przyprawia o napad paniki i niejednokrotnie kończy się ucieczką gdzie tylko popadnie, byle przed siebie. Inną znaną reakcją jest demolka wszystkiego co się nawinie pod pazury i zęby, żeby tylko odnaleźć bezpieczne schronienie i kogoś kto uspokoi swoją obecnością. Oczywiście nie wszystkie pieseczki są takie wyczulone na huk, niektóre nawet nie powinny się bać ze względu na swą psią "specjalizację". I tak na ten przykład jest oto nasza Bianka.

Jest beaglem- psem rasy, która od początku była używana na polowaniach, a co za tym idzie bać się wystrzałów nie mogła. Ale pies psu nierówny i znam ci ja takie okazy co się boją chociaż nie powinny. Bianka boi się petard, kiedy nie czuje nas w pobliżu, więc zapewniam jej wsparcie w formie naszej obecności zamiast farmakologii :)) A ona wtedy jakby nigdy nic udaje, że przecież ona jest absolutnie spokojna. Ależ taka spokojna, że ją to nic a nic nie rusza :) Jaki tam huk, jakie petardy, ależ ona nic nie słyszy... Tak nic nie słyszy, że może nawet spokojnie spać :) I z wielką dostojnością oddala sie swojego łóżka lub szlachetnie po jakimś czasie przyjdzie i opierając mordeczkę na naszych kolanach uśnie podczas oglądania tv...
Tak to oto było i tym razem!!!

Niech się szczęści...

2009-12-31T16:34:00.001+01:00

W tą szczególną i jedyną noc w roku pragnę Wam życzyć wspaniałej, szalonej ,udanej zabawy, tańców do rana, miłego towarzystwa.

A w nadchodzącym już tuż tuż roku samych szczęśliwych chwil, niesłabnącego zapału do tworzenia tych cudowności, stanu pełnego samych uniesień czy to w dzień czy w nocy :)), realizacji wszystkich planów i spełnienia marzeń tych małych i tych większych. Niech każdy dostanie to o co prosi i niech Wasze wszelkie trudy zostana wynagrodzone, bo nagroda nawet ta nieoczekiwana jest zawsze motorem, który nakręca nas jeszcze bardziej.

Do zobaczenia w przyszłym roku!!!

Bożych Narodzin dzień...

2009-12-25T15:56:00.000+01:00

Dopiero dzisiaj mogę złożyć Wam wszystkim odwiedzającym me skromne progi najszczersze życzenia miłości, spokoju, zdrowia, szczęścia i zadowolenia. :) Miłego spędzania Świąt.

Pierwsze koty za płoty...

2009-12-18T21:45:00.000+01:00

Moje pierwsze prace szydełkowe wykonane przy ogromnej pomocy kursu Olli - o STĄD

Z kilku różnych grubości nici powstały bardzo zróżnicowane gwiazdko- śnieżynki. Szkoda, że do Świąt już nie zdąże ich naprodukowac zbyt wiele. Ale do każdego prezentu na pewno dołączę taką drobiażdżkę.
Dziękuję Olu za taki świetny pomysł, z opisem dla zupełnych laików.

A za oknem można oglądać tony prawdziwych śnieżynek w moim ulubionym stadium, czyli mocno zmrożone, suche, lekkie i delikatne. Zanim je aura zamieni w mokrą breję może zdążę kilka jutro sfocić :)

Wiele ciepełka życzę tej mroźnej nocy.

Przygotowania czas zacząć...

2009-12-15T08:21:00.000+01:00

I wiadomo, że nie mam na myśli świątecznych porządków :) Te same sie jakoś toczą i zmierzają własnym torem do celu, czyli poczucia w święta dobrze spełnionej misji dobrej gospodyni :)

Przygotowuję natomiast moje dekoracje i wykorzystuję stworzone wcześniej wytworki. Co tylko mi podejdzie pod ręce jest rozpatrywane w kategorii przydatne czy nie...

Szyszki? Mogą być!

Siano? Może być!

Orzechy i jabłka? Mogą być!

Serwetki? Mogą być! Niech się wszystkie nie tłoczą w szafie...

Karton, filc? Niech będą!

A w zanadrzu jeszcze całe pudła ozdób z tamtego roku...

Tylko na choinkę trzeba poczekać do wigilii....

Ale to już przecież tuż, tuż... Jeszcze tydzień z małym hakiem.

Ciepłości na ten tydzien Wam życzę

Mikołajki...

2009-12-06T12:34:00.002+01:00

Dziś jest dzień, w którym miałyśmy ujawnić, co też otrzymałyśmy od naszych "Mikołajów" w zabawie organizowanej na blogu Dag-esz. I tym sposobem chcę Wam zaprezentować piękną parę ozdób, które przybyły do mnie w drugiego krańca Polski - od Penelopy . Bombka jest wykonana po mistrzowsku. Widać, że wiele godzin jej poświęcono, a i serce wymagało pracy - jest dwuwarstwowe z naszytą aplikacją z aniołkiem. Razem w tej samej kolorystyce stanowią urokliwy duet. Dziękuję!!!

Z kolei ja miałam do pary Agnieszkę i dla niej powstała moja pierwsza Tildowa lalka :) To anioł ubrany w tradycyjne kolory Bożego Narodzenia. Imionko niech już jej nada obdarowana :)

Zabawa dostarczyła chyba wszystkim wiele uciechy, bo po innych blogach od rana można oglądać cuda i cudeńka, jakie powstały z tej okazji. Oby częściej były organizowane....

Dalej praca wre...

2009-11-29T15:30:00.007+01:00

Tym razem skończyłam trochę większe kółeczka. Staną się niebawem elementem wystroju świątecznego. Już się nie mogę doczekać, aż wyjmę wszystkie moje pierdółki :)

Grudzień zawsze się zaczyna dla mnie bardzo radośnie, jeszcze zanim nadejdzie mikołaj...Chociaż im starsza metryka tym mniejsza radocha. Ale jak na prawdziwego Strzelca przystało po kilku dniach już sobie nie zaprzątam głowy takim szczególem :) W tym roku to okrągła liczba. Ech, znowu kończę jakiś etap. Tylko dlaczego ten czas tak leci, a ja tego nie czuję? A może to i lepiej? A więc jeszcze kilka dni nacieszę się tą cyferką zaczynającą się od dwójki, a potem to już z górki ;)

A na nadchodzący tydzień życzę wszystkim samych takich pięknych poranków jak dzisiaj!

Prace c.d...

2009-11-22T12:30:00.024+01:00

Kolejny pracowity tydzień :) Zarówno w domu jak i w pracy.

Podarek na zabawę mikołajkową u Dag-esz gotowy. I kilka innych projekcików udało się doprowadzić do końca. Święta się zbliżać będą coraz wiekszymi krokami, a więc nie czekam na ostatnią chwilę i korzystając z nieopuszczajacego mnie na razie zapału do szycia korzystam ile wlezie. Uszyłam ładną parkę łyżew na drobne prezenty zainspirowana towarzyszącymi im rękawiczkami. Żeby było jeszcze ciekawiej jako dopełnienie tego trio powstał reniferkowy termofor. Prawda, że ładny komplecik? Tylko czekać, aż lodowisko otworzą :)

To nie koniec moich wytworków. Dekupażowe drewniane zawieszki na choinkę (za zdj.) i o wiele większe od nich duże koła (na razie nie wykończone) też doczekały się świątecznych ubranek.

I dla poniektórych co się dopominali zbliżeń postera z ćwirkami, oto i ono:

Ptasie radio...

2009-11-14T15:52:00.018+01:00

Niedawno dopadła mnie "ptasia grypa"... O ile wcześniej ptactwo nie budziło we mnie jakichś szczególnych entuzjazmów, o tyle ostatnio zauważyłam u siebie jakieś natręctwo na ich punkcie!

I tak po żmudnej, ale przyjemnej dłubaninie prezentuje Wam mój zimowy poster z ptaszkami.

Do kompletu dorobiłam szybciutko pudełko z motywem tego samego gatunku, przypadkowo udało mi się kupić serwetki z takim obrazkiem :)

Jak wcześniej wspominałam wpadłam na pomysł, aby dzięki ptakom ożywić i ozdobić przedpokój i tak powstała ta mała galeria

Dopełnieniem całości przedpokojowego wystroju stała się hortensja z kilkoma okazami

A na swoją kolej do oprawy czeka jeszcze jeden obrazek haftowany krzyżykami.

I na koniec, aby żywe ptaszki też coś pożytku ze mnie miały przypominam uprzejmie o konieczności dokarmiania tychże stworzonek w zimie. Śnieg pewnie spadnie już niebawem i przykryje puchem ich normalną spiżarkę, więc rzućmy im coś od czasu do czasu do karmnika, albo wywieśmy słoninkę na balkon :)

Pozdrawiam serdecznie i lecę zakasać rękawy do dalszej roboty, o której już pewnie niebawem usłyszycie...

Wyróżnienia idą w świat...

2009-11-09T07:54:00.004+01:00

Ostatnio nie ma zbyt dużo czasu. I znajduję go tylko tyle, żeby poczytać co u Was nowego. Dlatego musiałam opóźnić moment przekazania wyróżnień.

Teraz czas na poprawę :)

A więc pierwsze wyróżnienie wędruje do :

Domilkowy Domek

Modern spotyka vintage

My shabby chic

Historia inna niż wszystkie

Kreatywnie.com

Jagodowy zagajnik

Z nostalgią w tle
Sielankowo

Oraz drugie wyróżnienie:

Moje wędrowanie

Moje wygnanko

Green Canoe

Poszukiwania moje

Home sweet home

Le petit bonheur

Pozdrawiam wszystkich serdecznie.

Wyróżnienia

2009-11-02T07:25:00.007+01:00

Wyróżnienie od Apuni i DestinyIkt

I jeszcze jedno od DestinyIkt.

Dziękuję bardzo bardzo.

Tak jak pisałam w poprzednim poście ptasie klimaty są mi obecnie bliskie, więc tym bardziej się cieszę z tego odznaczenia :))

Halloween...

2009-10-31T07:53:00.006+01:00

Dzisiaj Halloween. Zrobiłam małego scrapka na tą okazję, bo czasu na więcej ostatnio brak. Zdążyłam jedynie wpisać się na Mikołajkową zabawę wymiankową do Dag-esz, więc teraz się będę musiała skupić i coś wymyśleć na podarunek :)
Haftuję ptasi poster na okazję zimową w miłych rudych kolorkach i obmyślam nowy plan na wystrój przedpokoju. Może efekty już niebawem...
Życzę miłej upiorkowej zabawy w dzisiejszą noc....

Na przekór....

2009-10-16T07:31:00.005+02:00

Chociaż jak jest za oknem każdy widzi. My stanowczo zimie mówimy NIE!!!

Jesieni wróć!!!

Jeszcze się Tobą nie nacieszyłam, jeszcze twoich darów nie uzbierałam...

I dlatego na balkonie cieszę się tym co mam.

Ludzie listy piszą...

2009-10-10T11:28:00.022+02:00

To część mojej kolekcji papeterii. Niektóre są pamiątką z podróży, niektóre prezentami, ale bez wyjątku wszystkie są drogie memu sercu.

Ta piosenka dzisiaj za mną chodzi. A wszystko za sprawą Tygodnia Pisania Listów

Listy mają w sobie coś fascynującego. Niespodziewane - są dla nas wielką radością. Oczekiwane - są zaspokojeniem tęsknoty. Wesołe - są w stanie rozjaśnić cały dzień. Smutne - skłaniają do zadumy i spojrzenia na wszystko z innej strony.

Ale w dzisiejszych czasach niestety odstawiamy je na bocznicę. Wygoda napisania maila i szybkiej komunikacji internetowej usuwa na bok przyjemność z pisania i otrzymywania listów. Wiem coś, kochane, o tym...

W swoich latach licealnych pisałam i otrzymywałam listów bardzo dużo. Takim sposobem przetrwała przyjaźń z przyjaciółką studiującą za granicą, takim sposobem powstał zalążek mojego małżeństwa... I to nic, że wtedy mu napisałam, że nie jest taki głupi jak sobie o nim myśłałam. :))

Pisanie listów, to często jedyna okazja, aby komuś powiedzieć o czymś co jest trudne do zrobienia twarzą w twarz... Łatwiej przelać swoje uczucia na papier. Zawsze można list jeszcze przeczytać, wyobrazić sobie jak go odbierze adresat i ewentualnie... nawet przepisać jeszcze raz, łagodząc wydźwięk słów. W liście można wysłać parę ziarenek piasku z nadmorskiej plaży, liść zerwany podczas jesiennego spaceru, bibułkę nasączoną zapachem ulubionych perfum... Tego niestety w mailu nie dołączymy i dlatego chociażby, warto pisać listy...

Haftowanki...

2009-10-04T12:06:00.014+02:00

Kilka rzeczy ukończyłam w tym tygodniu. Na przykład tą serwetkę haftowaną Hardangerem... Poszło szybciutko, a efekt jest wyrazisty bo i haft należy do tych "grubszych". To moja pierwsza praca tą techniką i baardzo mi się podoba, bo jest dość szybki efekt.

Zdecydowanie więcej pracy czeka mnie przy tym obrazku. Jest haftowany na aidzie 18ct, czyli bardzo drobniutkiej. Miał to być obrazek okolony ramką z czarnych oliwek i miał wisieć w kuchni, ale to odległe plany. Teraz już tam się nie przyda i będę musiała go jakoś inaczej zużytkować.

A to kiedyś , przy okazji kubeczków wspominany obrazek z serii "All our yesterdays". Do niego będzie drugi -z dziewczynką z rowerem i koszem kwiatów, także stojącą na wydmie i będzie wyglądał tak:

Już zaczęłam najciemniejsze kolory i powoli będę się posuwała na przód.

No to i tyle z pola ręcznych prac w tym tygodniu, bo i czasu niewiele było. Ale pomysłów zrodziło się kilka, musze tylko sfinalizować zamysły....

Kupiłam niedrogo stół kuchenny z dwoma szufladami... Nie wiem naprawdę gdzie go postawię i co z nim zrobię, ale jest niezły...Może uda się zmniejszyć jakoś jego gabaryty. A pomyślcie, że chciałam kupić komodę ... i kupiłam stół :))

Pozdrawiam wszystkich już z pewnością jesiennie.

P.S. Od wczoraj u nas mocno dmie halny...

Deszcz..... wyróżnień :)

2009-09-30T19:24:00.015+02:00

Podziękować muszę za wyróżnienia przyznane mojemu blogowi.

To wyróżnienie dostałam od Iki i Dag-esz i violcio11

A od Kasandry , MariiPar i Anuszki takie oto:

I jeszcze jedno od Ushii

Bardzo dziękuję za życzliwe słowa i będę się starać, żeby moje dalsze pisanie nadal zasługiwało na Waszą uwagę, a czytanie dostarczało Wam choć odrobinę przyjemności...

A zapomniałam dodać coś bardzo ważnego....

Wyróżnienia powinnam przekazać dalej... A więc jako,że kilka moich ulubionych blogów już dostało te wyróżnienia i od kilku tu do mnie przywędrowały, to chciałabym je posłać dalej do tych, które ich nie otrzymały, a są na moim spisie obok.Nie będę ich tu wyszczególniać bo to dużo pisania, ale proszę zainteresowanych o częstowanie się ...

Wieczorową porą...

2009-09-23T19:43:00.014+02:00

Wieczory się zrobiły już chłodne, a ja cenię sobie ciepło domowego ogniska. Rolę takiego optycznego ocieplacza odgrywa swiatło, więc nabyłam dwie lampy stojące. Mniejsza była w całkiem innych kolorach, poszła pod pędzel i pasuje jak ulał. Drugą kupiłam u stolarza w postaci samej podstawy wykonanej z drewna z zainstalowanym okablowaniem. Nie jest niczym wykończona, co daje mi idealną pozycję wyjściową, ale jeszcze sama nie wiem do czego, więc surowość oswoiłam tylko mlecznym kloszem, który się ostał z ostatnio rozbitej lampy w kuchni ;)
No i tak sobie świecą moje dwie latarnie w mroku, ściągając do okna całe chmary stworzeń latających, o czym się przekonałam nie zamykając jeden raz okna.... Trzeci nabytek to stoliczek, którego szukałam po omacku od jakiegoś czasu... Jest malutki i zgrabniutki i widać na nim ślady czasu, co czyni go o wiele bardziej dla mnie atrakcyjniejszym, bo widać, że ktoś go używał. Stolik z lat 60 mogłam wreszcie odstawić na bocznicę...

Red and chili...

2009-09-21T07:06:00.005+02:00

Po bardzo pracowitej sobocie, niedziela minęła jak zawsze... zbyt szybko. Ale znalazłam chwilę, żeby trochę poleniuchować, wyhaftować kolejny kawałek serwetki, oglądnąć fajny film, ugotować obiad i zrobić kilka drobniejszych rzeczy... Hm, w sumie to niedziela też była pracowita :) No nic to... Przyszły weekend mam calusieńki wolny, więc odpocznę bardziej... A o czym to ja chciałam? A tak, red and chili w tytule stoi! No więc właśnie. W kolorze chili- ściana w tle, w kolorze red- dżem z wiśni i kwitnąco-owocująca papryczka oraz dużo koloru white, żeby zachować równowagę... Do tego pyszne, świeżutkie orzechy włoskie, których nazbieraliśmy już dużą torbę, herbata z płatkami róż- pozamykane w słoikach. I wyszło kilka ładnych zdjęć.

Pozdrowienia,

Porządek, ważna rzecz...

2009-09-12T13:08:00.002+02:00

Nie miałam ostatnio dużo czasu na robienie moich cudacznych rzeczy, ale jakąs tam chwilkę znalazłam :)) Wynikiem jest na przykład taka oto para woreczków na bieliznę osobistą i kobiecą, którą lubię mieć pod ręką w łazience, żeby po kąpieli móc się częsciowo ubrać... Pomysł na nie miałam zwariowany, ale po przeprowadzeniu kilku prób udało mi sie szybko "ubrać" woreczki w ładne napisy...
Drugim moim zajęciem w mijającym tygodniu było polowanie na nowe zdobycze mebelkowe. Upolowałam stolik, lampę i drugą lampę oraz super kremowe zasłony w róże... Cieszę się z tego stolika i mam nadzieje,że to będzie zwieńczenie moich poszukiwań w tym temacie... Jak tylko wkomponuję go w krajobraz mojego mieszkania to pewnie nie wytrzymam i się pochwalę :P
A teraz wspomniane woreczki...